{"id":5434,"date":"2002-06-30T20:30:28","date_gmt":"2002-06-30T18:30:28","guid":{"rendered":"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/?p=5434"},"modified":"2018-06-25T21:05:05","modified_gmt":"2018-06-25T19:05:05","slug":"informilo-6-2002","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/informilo-6-2002\/","title":{"rendered":"Informilo 6\/2002"},"content":{"rendered":"

Informilo <\/span><\/span>6\/2002<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Enhavo:
\n<\/b><\/span><\/span>Reago de la franca <\/span><\/span>samidean
\nForpasis la plej maljuna membrino de AEH
\nBalado
\n<\/span><\/span>Intervjuo
\nDuona\u016dtomata tekstotradukado
\nScienculino kaj poetino
\nOkuloj AEH ser\u0109as sponsorojn
\nMiaj impresoj el Skokovy
\nInformoj el la kluboj
\n\u0108iu renkonti\u011do
\nhelpas al mi …
\nKefiro<\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Reago de la franca samideano<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span>al la 3-a numero de Informilo:<\/b><\/i><\/span>
\n<\/span>Louis Braille<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>En via gazeto aparte interesis min la frontartikolo “Kiu estis Louis Braille”. Mi sendas al vi ZEO-foton kun pluaj informoj.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Lia naski\u011durbo nomi\u011das COUPVRAY (legu Kupvre) en la departemento 77, t.e. “Seine et MARNE”. En 1932 okazis Internacia Kongreso de Blindaj Esperantistoj en Parizo. Dum la lasta tago de la kongreso la kongresanoj pilgrime iris en Coupvray kaj kunportis memortabulon honore al Louis Braille. Post la diversaj ceremonioj la tabulo estis transdonita al la urbestro, kiu fiksigis \u011din sur la soklo de la tiea monumento de Louis Braille. La franclingva teksto diras:<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>“Al ilia kara kaj genia Louis BRAILLE la partoprenantoj de la II-a Internacia Kongreso de blindaj esperantistoj. Parizo la 30-an de julio – la 6-an de a\u016dgusto 1932.”\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Do tiu \u0109i ZEO estos 70-jara venonta\u016dguste!<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

El la letero de Raymond Bor\u00e9, Chambery, Francio<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>La redakcio \u011dojas pro pluaj informoj pri la franca genio kaj nur beda\u016dras, ke la fotokopio ne estas tro klara. Al s-ano Raymond Bor\u00e9 ni dankas.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Ankora\u016d klarigo por legantoj, kiuj ne scias, kion signifas mallongigo “ZEO”. Zamenhofaj Esperanto-objektoj estas granda kolekto, pri kiu longan tempon zorgis s-ano Hugo R\u00f6llinger, kaj nun, post lia morto kompletigas \u011din s-ano Raymond Bor\u00e9. ZEO-listo enhavas entute 1057 fotojn de Esperanto-objektoj (arboj, stratoj, memor\u0161tonoj, monumentoj ktp.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Forpasis la plej maljuna membrino de AEH<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>\u015ci estis rara kaj mult\u015datata virino. \u015ci havis preska\u016d du centojn da geamikoj kaj korespondantoj, al \u0109iuj \u015di scipovis konsili, a\u016ddi iliajn problemojn a\u016d zorgojn kaj trankviligi ilin. Anka\u016d mi, kiam mi sentis min plej malbone, mi konfidadis al \u015di miajn problemojn, \u0109iam mi povis satplori sur \u015dia \u015dultro kaj post \u015diaj kvietigaj vortoj denove trovi pli da forto por batali kun miaj problemoj.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Old\u0159i\u0161ka M\u00fcllerov\u00e1 estis mia amikino de la jaro 1966, kiam mi konati\u011dis kun \u015di kaj kun \u015dia edzo V\u00e1clav dum UEA kongreso en Budapesto. Amba\u016d geedzoj pli multajn jarojn instruis Esperanton.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Admirinda estis \u015dia firma volo. Kiel longjara pian-instruistino, post sia 90-a naski\u011djaro, sentante, ke \u015dia memoro ne estas tiel centprocenta, \u015di lernis parkere \u0109iutage po du taktoj de Beethovena simfonio, kion \u015di poste prezentis al mi dum mia vizito en \u015cumperk. E\u0109 dum \u0109iujaraj senioraj instruistaj renkonti\u011doj \u015di koncertadis.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Anta\u016d 3 jaroj \u015di montris al mi jogajn gimnastika\u0135-erojn, sed kvankam mi estis pli juna je kvarono de jarcento, mi ne sukcesis similigi \u015din.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Verki poemon a\u016d origine en Esperanto a\u016d traduki kion ajn, deklami parkere longan E-poemon – ne estis malfacila\u0135o por \u015di.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Pasintjare fine de oktobro \u0109e mia vizito en \u0160umperk\u00a0 Old\u0159i\u0161ka diris al mi:<\/span><\/span><\/p>\n

Mia karega, lastfoje mi vidas vin, mi sentas tion\u00a0 kvankam \u015di aspektis bone kaj trankvile. Anta\u016d 3 monatoj mi ricevis E-tradukon de franca poemo, kiun \u015di \u0135us pretigis en sia 96-a jaro. \u015ci adia\u016das per \u011di kun \u0109iuj siaj geamikoj kaj gemembroj de AEH.<\/span><\/span><\/p>\n


\n<\/span>Honoro al \u015dia memoro. <\/span><\/span>J.R\u00fdznarov\u00e1 <\/i><\/span><\/span>La lasta laboro de la 96-jara\u011da Old\u0159i\u0161ka M\u00fcllerov\u00e1 – traduko el la franca lingvo al Esperanto:<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Balado<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Paul Claudel<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ni disi\u011dis jam multfoje,
\n<\/span><\/span>sed \u0109i foje \u011di estas por \u0109iam.
\n<\/span><\/span>Adia\u016d al vi \u0109iuj, kiuj estas
\n<\/span><\/span>por ni karaj.
\n<\/span><\/span>La trajno, kiu estas nin forveturonta,
\n<\/span><\/span>ne atendas.
\n<\/span><\/span>Ni retravivis jam plurfoje
\n<\/span><\/span>tiun \u0109i eventon,
\n<\/span><\/span>sed \u0109i foje \u011di estas por \u0109iam.
\n<\/span><\/span>Adia\u016d! Kial plori kiel tiuj,
\n<\/span><\/span>kiuj havas esperon?
\n<\/span><\/span>La aferoj, kiuj ne povas \u015dan\u011di\u011di,
\n<\/span><\/span>ne meritas e\u0109 unu larmon.
\n<\/span><\/span>\u0108u vi ne scias, ke mi estas
\n<\/span><\/span>nur ombro. kiu pasas,
\n<\/span><\/span>kaj ke vi mem
\n<\/span><\/span>estas ombro kaj fantomo?
\n<\/span><\/span>Vi restadas \u0109i tie,
\n<\/span><\/span>sed ni estas \u0109e la bordo
\n<\/span><\/span>kaj la ponteto inter ni
\n<\/span><\/span>estas retirita.
\n<\/span><\/span>Nenio estas plu – nur
\nstrieto de fumo sur la \u0109ielo,
\n<\/span><\/span>neniu estas plu, nur la suno,
\n<\/span><\/span>la eterneco de Dio super akvoj,
\n<\/span><\/span>kiujn Li kreis.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Intervjuo<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

inter germana membrino Angela Bode kaj redaktorino de Informilo:<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Red.:<\/b><\/i><\/span>
\n<\/span>Angela, mi a\u016ddis, ke vi estas tre ofte en nia lando, ke vi estas ofta vizitantino de Esp. klubo en \u00dast\u00ed nad Labem kaj ke vi sufi\u0109e bone konas la \u0109e\u0125an lingvon. \u0108u vi lo\u011dis en via infana\u011do en \u0108e\u0125oslovakio?<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Angela:<\/b><\/i><\/span>
\n<\/span>Jes, mi naski\u011dis proksime de \u00dast\u00ed en vila\u011do Brn\u00e1 nad Labem, proksime de \u00dast\u00ed kaj mi iradis tie en urboparto St\u0159ekov en la lernejon. Mia patro devenis el norda Bohemio (el \u0160luknov), mia patrino el St\u0159ekov. La patrino de mia patrino venis el Tis\u00e1, eble vi konas grandan rokaron “Tisk\u00e9 st\u011bny”. La patro de mia patrino venis el Liberec, li nomi\u011dis Schicht (legu \u015ci\u0125t) kaj li estis parenco de tiuj “Schicht-oj” (legu \u015ci\u0125t-oj), kiuj fondis la entreprenon, produktantan sapon, oleon ktp. Hodia\u016d la firmao nomi\u011das SE-TU-ZA en St\u0159ekov. Post la unua mondmilito venis juna viro el \u0160luknov kaj eklaboris en tiu Schicht-fabriko. Li konati\u011dis kun fra\u016dlino “Germana Schicht” – kaj ili fari\u011dis miaj gepatroj. Mia patro laboris en tiu fabriko \u011dis la fino de la dua mondmilito (1945).<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Red.:<\/b><\/i><\/span>
\n<\/span>Kaj kiam fini\u011dis la milito, \u0109u vi devis forlasi nian landon?<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ang.:<\/b><\/i><\/span>
\n<\/span>Jes! Certe vi scias, ke tiutempe \u0109iuj germanoj devis forlasi la landon, \u0109ar ni la\u016ddire “kolektive kulpis”. Kvankam ni kun tiu aserto ne samopinias, ni ne havis alian \u015dancon ol foriri. De unu horo al la dua ni perdis nian tutan hava\u0135on, niajn proprajn hejmojn kaj domojn, kiuj estis ja la vivo-laboro de nia gepatra generacio. Hodia\u016d mi – jam de longe – scias, ke kulpis la milito, komencita pere de la germana fa\u015dista registaro. Sed, kiel \u0109iam, la simpla homo devas “pagi” por la grandul-frenezaj planoj de la terora re\u011dimo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Red.:<\/b><\/i><\/span>
\n<\/span>Kiel vi poste vivis? \u0108u la komencoj estis tre malbonaj?<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ang.:<\/b><\/i><\/span>
\n<\/span>Jes, ni estis unu tutan semajnon survoje, ek Bohemio \u011dis la Turingio, parte piede, parte en \u015dar\u011dvagonaroj, patrino kun 4 malgrandaj infanoj! Mankis man\u011da\u0135o, vesta\u0135o, tranokteblecoj. – La \u0109e\u0125oj ne volis nin, la germanoj ne bonvenigis nin, \u0109ar ni nenion havis. Ili donis al ni nur la plej malbonajn, plej malgrandajn \u0109ambrojn. Mankis \u0109io. Ni havis nek meblojn, nek litojn, nek ion por kuiri, nek monon. \u0108efe mankis al mi varma lito. Dum la unua frosta vintro mi devis dormi, plene vestita per mantelo, en ku\u015dse\u011do en subtegmento, kaj pro da\u016dra malvarmo mi grave malsani\u011dis. El tiu tempo devenas ankora\u016d miaj kronikaj malsanoj de la spiro-organoj.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Red.: <\/b><\/i><\/span>Mi anka\u016d scias, ke vi anta\u016d 12 jaroj konati\u011dis kun samideano d-ro Vanc kaj ke vi estis bonegaj geamikoj – partneroj.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ang.:<\/b><\/i><\/span>
\n<\/span>O\u0125 jes, mi ege beda\u016dras lian forpason. Kvankam li mortis anta\u016d sep monatoj, \u015dajnas al mi, kvaza\u016d li estus forlasinta min anta\u016dhiera\u016d. Almena\u016d konsolas min, ke lia familio \u015datas min kaj ke mi \u0109e mia alveno en \u00dast\u00ed povas komforte lo\u011di en la \u0109ambro de ilia domo. Mi fidele da\u016drigos mian amikecon al liaj familianoj – kaj samtempe al \u0109iuj geesperantistoj en \u00dast\u00ed (kaj mi vizitados E-kunvenojn, kiam ajn estos por mi eble!).<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Red.: <\/b><\/i><\/span>Nur la tempo resanigas la vundojn, tion ni \u0109iuj scias. Angela, mi deziras al vi pluajn kontentajn tagojn en nia lando kaj mi dankas al vi por la interparolo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Jary<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Duona\u016dtomata tekstotradukado<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>estis temo de mia diserta\u0135o el fako Teknologio de klerigado, kiun mi defendis nunjare la 19-an de marto en slovakia urbo Nitra en Universitato de Konstanteno Filosofo. Sed tio ne estis nur defendo de diserta\u0135o, sed anka\u016d defendo de Esperanto, \u0109ar temis pri tradukado de faka teksto el la \u0109e\u0125a a\u016d slovaka lingvo Esperanten. \u011cia kerno estas la \u0109apitro, en kiu estas priskribita la tradukprogramo ellaborita en la programlingvo Prolog; en la lasta \u0109apitro estas anka\u016d proponitaj eblecoj de plua pliperfektigo de la programo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>La vojo al la sukcesa defendo ne estis tute facila, la unuan fojon mi ne sukcesis kaj mi devis ripeti la defendon. Tiam mi prilaboris Aldona\u0135on kaj almena\u016d ankora\u016dfoje \u0109iuj a\u016ddis, kiel utila estas Esperanto kaj kiel bone \u011di servas en la sfero de terminologio, do indas havi tradukprogramon en Esperanton, e\u0109 se la traduko ne estas tute perfekta, \u0109ar la tradukon faras ma\u015dino, kiu povas “pensi” nur tiomgrade, kiomgrade lernigis \u011din pensi la a\u016dtoro de la programo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Kaj kion plu? Balda\u016d post mia reveno el Nitra estis limdato por transdono de esplorprojektoj por Granta Agentejo de \u0108e\u0125a respubliko. Mi preparis trijaran projekton por Duona\u016dtomata tekstotradukado, por ke mi povu da\u016drigi la laboron, pliperfektigi la programon kaj ampleksigi \u011dian vortaron. Nun mi atendas, \u0109u \u011di estos akceptita, kion mi ekscios nur fine de \u0109i tiu jaro.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Josef Voj\u00e1\u010dek<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Scienculino kaj poetino<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>En a\u016dditorio de pedagogia sciencakademio regis neordinara revivi\u011do. Venis \u0109i tien kuracistoj, scienculoj kaj pedagogoj a\u016dskulti diserta\u0135on de Olga Skoro\u0125odova, sed \u015di mem sidis tre pacience \u0109e la tablo, kvaza\u016d la afero tute ne tu\u015du \u015din.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Blinda kaj surda virino defendis \u0109i tie publike sian rajton aparteni al la familio de scienculoj. Olga parolis pri sia laboro, respondis demandojn, defendis siajn poziciojn. Oni e\u0109 ne povis kredi, ke anta\u016d ili estas la homo perdinta vidon kaj a\u016ddon. Nur la plej atentema observanto rimarkis, kiel \u015di tuttempe per dekstra mano palpsentas la paperon kun braila skriba\u0135o kaj kelkfoje tu\u015dis sian laringon por kontroli sian parolon. \u015ci ne a\u016ddis e\u0109 ununuran sonon kaj la demandojn faris al \u015di la tradukisto, tu\u015dante \u015dian manon.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Olga Ivanovna Skoro\u0125odova (nask. 1914) perdis sian vidon kaj a\u016ddon en sia kvinjara\u011do, pli malfrue anka\u016d la parolkapablon, sed en speciala lernejo oni restarigis \u015dian paroladon. \u015ci akiris mezan kleradon en la urbo \u0124arkovo. \u015ci volis vizitadi instituton de literaturo, sed komenci\u011dis la Dua mondmilito.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>\u015cia verko enhavas pli ol 20 sciencajn laborojn, ekzamenajn esploradojn okupitajn per literaturaj kreadoj.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>\u015cia diserta\u0135o “Kiel mi perceptas kaj imagas la \u0109irka\u016dan mondon” estas jam tradukita al rumana, pola, germana, \u0109e\u0125a kaj \u0109ina lingvoj.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ants Paavo, Estonio (transprenita el rusa \u0135urnalo “Vivo de surduloj”)<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Okuloj<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Kiu havas bonajn okulojn, \u011dojas a\u0109eti sunokulvitrojn, bluajn, verdajn a\u016d ka\u015dtankolorajn la\u016d la modo. Male, mi estas miopa! Mi suferis dum la infana\u011do, e\u0109 pli multe dum la adolesko, pro mokado de karaj kunlernantoj. Ili regule \u015dan\u011dis mian baptonomon. La geknaboj havas egan imagpovon: ili ebligis al mi elekti inter kvarokulo, fenestraro, kvarpieda vitro, okulvitra serpento. Tiam mi revadis pri papilieca munta\u0135o, ka\u015danta mian honton.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Post la Dua mondmilito, feli\u0109e, mia patrino donacis al mi elegantan plastan “ilon”, pli malpezan ol la feran de la infanjaroj. Pa\u015do post pa\u015do mi akceptis la mal\u015datatan aparaton centre de la viza\u011do; \u011di i\u011dis parto de mi mem. E\u0109, nekredeble, iam mi renkontis alian portanton de malmiopilo, kiu rimarkis min dank’ al siaj okulvitroj ne tre modernaj. Kaj li trovis min la plej bela el la antropa specio. Sed tio estas alia historio.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Jardekojn poste mia vidado ree malakri\u011dis. Por eviti eventualajn katastrofojn, kiam mi ludis kun la nepoj, mi decidis konsulti oftalmologon. Mi timis ne plu rekoni la etulojn, nur a\u016ddante ilian pepadon. Do mi iris. “Bonvenon en nia okulista kabineto, sinjorino”, salutis min bela blondulino, “Mi estas posteulo de doktoro X, sekvu min.” Ho ve! Kuracistoj ne devus emeriti\u011di, ili ja preska\u016d apartenas al la familio. Doktoro X jam tiel longe dozis la dikecon de miaj vitroj. Oj! Anka\u016d lia labor\u0109ambro tute \u015dan\u011di\u011dis. La \u0109arma virino observis tre atente per gigantaj ma\u015dinoj miajn pupilojn. \u015cia ekzameno kondamnis min. Mi havis katarakton kaj bezonis operacion. Mi devis aran\u011di rendevuon kun doktoro Z, fama \u0125irurgo en la kliniko B.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Terure, tiu afero ne pla\u0109is al mi. Doktorino Y ridetis, kiam \u015di adia\u016dis min, sed angoro plenigis mian kapon. Dum longaj noktoj mi ne dormis. Kio okazos? Mi memoris mian avon. Li havis grandan doloron kaj preska\u016d memmortigis sin post samcela operacio. Sed tio okazis en 1933. Ekde tiu epoko la medicina scienco evoluis, \u0109u vere? Ankora\u016d en 1986 mi akompanis pa\u0109jon, de kiu oni elprenis la kristalinon. La specialisto bezonis tri horojn por la tasko kaj mi tranoktis ok tagojn apud la patra lito en la malsanulejo. La kompatindulo devis garde porti pansa\u0135on dum la tuta semajno. Tiaj eventoj a\u016dguris malbone. Kaj nun la filino …<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Finfine la timinda tago kondukis min al la kabineto de relative juna viro, kun humura mieno. Doktoro Z provis malnervozigi min per mildaj paroloj. Sed oh, mia kor’, \u011di batis maltrankvile kaj peze kiel antikva murhorlo\u011do. Tamen en la malvarma maro mi devis na\u011di, mi pensis. “Vidu, kara sinjorino, via katarakto modele sidas, sed mi malkovris iom da gla\u016dkomo. Eble per gutoj ni povus kuraci \u011din, sed nun ni nur priparolas la alian operacion.”.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Alvenis la mateno de la turmentado. La\u016d ordono sen man\u011do mi taksie veturis al la hospitalo. La tutan anta\u016dtagmezon mi devis pasigi en eta mona\u0125a \u0109elo. Irante kaj reirante, mi furiozis kiel malsata tigro \u011dis la unua horo. Severa flegistino enpa\u015dis, metis min sur rulliton, kun mia kolo, piedoj kaj brakoj ligitaj al tiu ku\u015dejo. Zum, zum! \u015ci pu\u015dis min al la torturejo. Tie staris fantomoj, verde vestitaj. Unu injektis al mi kvietigan drogon, alia parte kovris mian korpon, bruigis strangajn objektojn. Subite mi a\u016ddis la vo\u0109on de doktoro Z, kiu klarigis siajn gestojn. Mi komprenis, kvankam mi \u015dvebis sur le\u011deraj nuboj. Neimageble, jen alia vo\u0109o, kiu petis helpantinon reruli min en mian litejon, \u0109ar la sekcado plene fini\u011dis. La \u0125irurgo forigis la malsanan lenson, en\u015dovis novan dum 15 minutoj. La morga\u016dan tagon, post la senbanda\u011digo mi distingis denove siluetojn \u0109irka\u016d mi kaj mi povis hejmeniri.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Sed restis rekomenci la aventuron, tiam pri la maldekstra okulo. \u0108i-foje sen timo mi revenis en la saman \u0109elon. Mi bon\u015dancis, tuj oni kondukis min al la fantomoj kaj ma\u015dinoj, sed … surprizo! Malla\u016dta muziko serenigis la operaciejon. Mi precize ankora\u016d nun a\u016ddas la rumbon tre faman <\/span>Kisu min, kisu min multege!<\/i><\/span> Doktoro Z susuris kun la kanzono, dum li manipulis per mia vido. La melodio haltis kaj li konkludis: “Vi havas nun novan okulon, \u0109u vi povas iri al via \u0109ambro?” “Tute ne, doktoro, vi forgesis obei al la insisto de la kantisto; vi kisu min! Kaj jes, li metis siajn lipojn sur mian frunton kaj tu\u015dis \u011din.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Roza Aumeunier, transprenita el franca “La gazeto”<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

AEH ser\u0109as sponsorojn.<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Nuntempe ni sen\u0109ese a\u016ddas, ke ” sen sponsoroj nia asocio ne povos ekzisti “. \u015cajnas al ni, ke prave, \u0109ar AEH-IKEH por sia ri\u0109a agado \u011dis nun ne trovis sponsorojn, kvankam \u011di tiom klopodis.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Imagu, ke 15 entreprenoj en la urbo Pardubice estis petitaj pri financa subvencio okaze de la internacia kongreso de AEH en Jan. L\u00e1zn\u011b, sed neniu respondis jese.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>La urba magistrato ne povas subteni la kongreson, \u0109ar \u011di ne okazos en regiono Pardubice, sed en la norda parto de nia respubliko. Kaj tie nian asocion neniu konas.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Kiu scias pri iu firmao a\u016d persono, kiu volus finance subteni la AEH kongreson, bonvolu informi nin. La organizantoj estos tre dankemaj al tiuj membroj, kiuj mem donacos iun sumon, por ke la kongreso estu digna kaj ri\u0109enhava.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

red.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Miaj impresoj el Skokovy<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>\u0108iu nov-alveninto certe havas la plej fortan impreson de \u0109eesto en Skokovy – diris la redaktoro de nia gazeto, kaj devigis min skribi pri “la plej” impreso mia.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Mi do cerbumis, \u0109u skribi pri la \u0109arma \u0109irka\u016da\u0135o, kiu dum la semajno vesti\u011dis en teneran verdon kaj fajnan blankon, \u0109ie, kie miaj piedoj ekstaris, a\u016d \u0109u pri mirakla tereno de vera <\/span>paradizo<\/i><\/span>, \u0109ie, kien – en\u00a0 malproksimon – miaj okuloj \u011disrigardis. A\u016d \u0109u substreki la verkon de homaj manoj kaj lertoj – kies rezulto estas la malnovtempaj konstrua\u0135oj. Pro ties konservi\u011do nun la tuta regiono aspektas kiel skanzeno, kiu ta\u016dge kongruas kun la belo de naturo. Se \u0109iuj-\u0109i a\u0135oj estas festa torto de l’ impresoj, do havu \u011di sian “pintan \u0109erizeton”. Tio estas la eblo vidi, kiel estas kreitaj bela\u0135oj de lertaj manoj de gesinjoroj Helcelet en Ole\u0161nice<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Do, tiel mi vicigis la impresojn el Skokovy, kaj mi sentas, ke mia koro ankora\u016d ne malpleni\u011dis. Mi rigardas la liston de la partoprenantoj, kaj konstatas, ke \u0109iu nomo ekscitas en mi tian senton, kiun mi la\u016dprave povas nomi la plej forta impreso. Jes, \u0109u iu partoprenanto individue, \u0109u la tuta partoprenantaro, \u0109u viro a\u016d virino, \u0109u pli maljuna – \u0109u malpli juna, vi \u0109iuj, miaj karaj gesamideanoj meritis pri la impreso, kiu estas por mi la <\/span>plej forta<\/i><\/span>, kaj pliri\u0109igos mian venontan viv-epokon. Kaj mia deziro estas – ke la impreso estu reciproka!\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Margit Turkov\u00e1<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Informoj el la kluboj<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Pardubice<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Multajn jarojn ekzistis en urbo Pardubice du Esperanto-kluboj. La unua \u0109e Kultura domo de Dukla, la dua, plej frue kiel infana – turista klubo \u0109e fabriko Tesla, pli poste – la\u016d ebleco de politika situacio oni povis denove nomi \u011din “Esperantista klubo de doktoro Schulhof (la\u016d sia fondinto anta\u016d la Unua mondmilito).<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>La tempoj pasis kaj post la jaroj amba\u016d kluboj plimalgrandi\u011dis kaj denove kunligi\u011dis. La unua klubo posedante grandan bibliotekon povis longe havi en kultura domo \u015drankojn kun la libroj, gazetoj ktp. – \u011dis la komenco de tiu \u0109i aprilo.\u00a0 Kien meti tiom da a\u0135oj? \u0108ar la klubo en KD ne plu ekzistis, pagi luprezon, kiu sen\u0109ese alti\u011das ne estis ebla, kaj fine venis e\u0109 ultimato por forveturigi \u0109iujn materialojn, ol oni neniigos \u0109ion.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Fine estis la problemo solvita. Pli ol tridek grandaj skatoloj de la literaturo kaj aliaj materialoj estis alveturigitaj en la domon, kie estas sidejo de AEH, kie estis trovita loko en subtegmentejo, en malkoste a\u0109etitaj pli malnovaj \u015drankoj. Dank\u00b4 al oferemo de la klubanoj el Pardubice la skatoloj estis suprenportitaj en la duan eta\u011don kaj tie bone ordigitaj en subtegmentejo nove la\u016d alfabeto de la a\u016dtoroj. La gazetoj kaj dokumentoj pri la agado de la klubo estis transprenitaj de Esperanto-muzeo en \u010cesk\u00e1 T\u0159ebov\u00e1.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>En la subtegmentejo trovi\u011das 799 libroj kaj bro\u015duroj. Pardubicaj helpantoj meritas grandan dankon por tiu peniga laboro por konservi E-literaturon en bona ordo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Red.<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ostrava Poruba – La arboj Milenia<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Dum la tagoj de la 8-a \u011dis la 12-a de la aprilo 2002 aran\u011dis komune la geesperantistoj el Poruba kaj EK V\u00edtkovice la ekspozicion “El la historio de Esperanto en Ostrava” oma\u011de al la 50-a datreveno de la malkovro de la monumento “Esperanto” al J.A.Komensk\u00fd en urbo Ostrava.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span>Dank\u00b4 al s-ino L. Tesa\u0159ov\u00e1 kaj \u015dia sukcesa organizado – kiel unuaj en nia urbo – estis marde la 9-an de aprilo 2002 plantitaj du arboj Milenia. \u0108eestantaj geesperantistoj plantis “La arbon Esperanto”, duan “Arbon Milenia” plantis gestudentoj el “Gimnazio de Olga Havlov\u00e1” en Poruba. La solenan atmosferon esprimis per belaj vortoj s-ro direktoro de gimnazio kaj konata studenta kant\u0125oro subtenis la solenon. La reciproka renkonti\u011do memoris la 410-an datrevenon de naski\u011do de J.A. Komensk\u00fd.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>La planto de la arboj (tilioj) estis finigita en amika kunsido, \u011din \u0109eestis prezidantino de \u0108EA s-ino V\u011bra Podhradsk\u00e1 kaj delegitoj el proksimaj Esperanto-kluboj.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span>L. Klegov\u00e1<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Plze\u0148<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

Nunjare denove aran\u011dos Esperanto-klubo Plze\u0148 Refre\u015digan E-tendaron (RET) en Nekvasovy \u0109e urbeto Nepomuk, distrikto Plze\u0148-sudo. Kiu volos travivi malmultekostan, modestan, sed preska\u016d familian medion inter 20 esperantistoj en la tagoj 11. – 21. 8. 2002, skribu al la prezidanto de EK Plze\u0148 s-ano <\/span>Ji\u0159\u00ed Vom\u00e1\u010dka, Koterovsk\u00e1 30, 326 00 PLZE\u0147<\/b><\/span>. Skribu balda\u016d pri ali\u011dilo kaj pli detalaj informoj.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u0108iu renkonti\u011do helpas al mi trovi pluajn geamikojn<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Dum la pasinta jaro mi konati\u011dis dum Osiek-konferenco en sudmoravia urbeto Str\u00e1\u017enice kun iu svisino kaj poste mi renkontis \u015din dum la Zagreba kongreso. De tiu tempo kreskas nia reciproka amikeco kaj niaj leteroj estas tre oftaj. \u015ciaj leteroj estas tre interesaj; permesu do, ke mi unu el ili prezentu al Vi:<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Dum Pasko 2002 mi partoprenis (skribas mia amikino Nancy Fontannaz) la kongreson de SAT-Amikaro, en Vigy, proksime de Metz, nordoriente de Francio. Mi tre \u011dojis promeni en la arbaro. Ni estis tre kontentaj pri la vetero! Vera dol\u0109a suna printempo…<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>La temo de tiu kongreso estis la verkisto Raymond Schwartz. Li naski\u011dis en 1894, kaj mortis en 1973. Li verkadis kabareda\u0135ojn. En sia tempo li estis fame konata kiel humuristo. Dum busa ekskurso ni vizitis lian tombon en tre malgranda tombejo de la vila\u011do Moncheux, kie li longe vivis. Mi intencas legi nun lian \u0109efverkon “Kiel akvo de rivero”, pri kiu Ed Borsboom multe parolis, kaj en kiu la a\u016dtoro priskribas la regionon.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span>Ni beda\u016dris, ke pluraj interesaj okupoj okazis samtempe. Estis malfacile elekti! Ekzemple mi ne povis promeni per la turisma trajo kun dizelmotorvagono, nek viziti la muzeon de la fer-minejoj, nek diskuti en la grupo de Andr\u00e9 Grossmannn, nek a\u016dskulti “Ekoturismo-n” de Petro Chrdle. Mi multe beda\u016dris! Sed, krom la prelego de Ed Borsboom, mi a\u016dskultis ege interesan prelegon de Georges Kersaudy (en la franca) pri orientaj lingvoj de E\u016dropo. Li posedas 51 lingvojn! Li publikigis libron, en kiu li tre favore parolas pri Esperanto.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Ni partoprenis du koncertojn: la grupo Mannijo (du knaboj, unu germano kaj unu franco el la regiono) kaj koncerton de Jak Lepuil, franco, kiu kantis Esperantajn kantojn.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Marde ni ekskursis en Metz, kies katedralo (42 m alta navo) multe pla\u0109is al mi! Dank’ al 6500 kvadrataj metroj da vitraloj, \u011di estas la plej luma de E\u016dropo. Tiu urbo havas 125 000 lo\u011dantojn . \u0108ie oni admiras parkojn kaj \u011dardenojn. La rivero Moselle dividi\u011das en pluraj brakoj, inter kiuj trovi\u011das insuletoj. Sur ili estis konstruitaj pre\u011dejoj, teatro, kazernoj kaj domoj. Alia rivero tie nomi\u011das la Seille. La impona stacidomo, longa je 300 m, estas tipa germana neoroman-stila konstrua\u0135o.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Unu prelego temis pri ATTAC. Mi neniam a\u016ddis pri tio anta\u016de. \u011ci ekzistas en 32 landoj. \u011cia celo estas interalie “kontra\u016di la financan tutmondi\u011don kaj denunci la sova\u011dan liberalismon, kiu generas neegalecojn, malri\u0109econ, mizeron, ekonomian malkreskon kaj dama\u011don de la medio”. “Tutsimple reproprigi al si kune la estontecon de nia mondo”. Tiuokaze iu montris sian “civitan pasporton” de la mondo, la\u016d Romain Gary.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Mi partoprenis kurson pri informadiko de Andr\u00e9 Grossmann kaj fine mi a\u016ddis prelegon pri la franka lingvo, \u011dermana lingvo pli malnova ol la germana! Oni trovas \u011din en la regiono de la departemento Mozelio, parto de Germanio, Luksemburgio, Belgio kaj Elzaco. E\u0109 Karolo la Granda (\u015carlemanj) parolis \u011din! Nun \u0109efe la maljunuloj memoras pri \u011di…<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>La fama frukto de la regiono estas la mirabelo, ora dol\u0109a frukto, el kiu oni faras desertojn kaj brandon.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>La kongreso estis tre bone organizita, kaj mi rekomendas al \u0109iuj partopreni \u011din venontan Paskon!<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

El privata letero publikigas M. Kosnarov\u00e1<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Kefiro<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

La mirakla trinka\u0135o de montaranoj<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>La lo\u011dantoj de la montaraj regionoj de Norda Ka\u016dkazo nomas kefiron “donaco de Alaho”, kaj kefiran fermentilon ili nomas “grajnoj de Mohamedo”. Tiuj \u0109i terminoj estas kunligitaj kun pratempaj legendoj, konataj en tiuj \u0109i lokoj. La\u016d ili, iam anta\u016d longtempe, je ordono de la profeto, foriris homoj al submonta regiono de Elbruso kaj tie kolektis tiujn “grajnojn”. Oni diras, ke ilin al montaranoj malsupren sendis Alaho kiel rekompencon pro ilia honesteco kaj laboremo.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>Tiu legendo estas bela, sed \u011dis nun oni ne sukcesis konstati, pri kia arbedo temis. Sed fakto estas, ke la lo\u011dantoj de tiuj \u0109i regionoj konas la sekreton de la preparo de la menciita trinka\u0135o, jam de pratempo. \u011ci redonas sanon!<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n


\n<\/span>En la unua triono de la anta\u016dpasinta jarcento alvenis sciigo pri tiu mistera trinka\u0135o el Rusio. Oni diradis, ke \u011di estas preparita el lakto, \u011di estis tre bongusta, sed anka\u016d iomete ebriiga. Sed kio estas \u0109efa – oni diradis pri \u011di, ke \u011di kuracas multe da malsanoj.<\/span><\/span><\/p>\n


\n<\/span>\u011cia nomo devenas el turka esprimo “KEF” (tio signifas sanon) a\u016d de la vorto, transprenita de unu el montaraj dialektoj, kie “KEJF” oni tradukis : \u011dojo. La montaranoj zorgeme gardis al si la recepton por pretigado de la trinka\u0135o. Ili sciis, ke oni rajtas \u011dian fermentilon nek vendi, nek donaci, \u0109ar en tiu okazo, la\u016d malnova legendo, tuj povus sekvi la dia kolero, nenii\u011do de \u0109iuj provizoj de la fermentilo, kaj la nacio restus sen nutra\u0135o. Pro tio longe la produktado de kefiro ka\u015di\u011das en sekreto.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span>La unua kuracisto, kiu interesi\u011dis en Rusio pri resanigaj efikoj de la trinka\u0135o, estis D-ro C. D\u0135ogin. En la jaro 1866 li forsendis al Transka\u016dkaza Kuracista Asocio senda\u0135ojn de kefiraj fermentiloj, kune kun anonco, ke el ili kaj el bovina lakto Kabardincanoj (nacio de la norda Ka\u016dkazo) produktas kefiron, kiun ili nomas “kumiso”. La raporto ne restis sen respondo. Jam post du jaroj en protokoloj de la Asocio aperis la unua artikolo pri la legenda trinka\u0135o. \u011cia a\u016dtoro estis kuracisto P. Sipovic.<\/span><\/span><\/p>\n


\n<\/span>Malgra\u016d tio la kuracaj efikoj de kefiro estis akceptitaj nur je la fino de la 19-a jarcento. Kiel la unua kuracisto uzis kefiran kuracmetodon
\njalta D-ro V. Dmitrijev. Li kiel unua esploris kuracefikojn de kefiro en klinikaj kondi\u0109oj, \u0109e diversaj malsanoj.<\/span><\/span><\/p>\n

D-ro Dmitrijev atestis, ke la montara trinka\u0135o meritas sian bonfamon. La unuan kefiron en Rusio oni komencis produktadi en la jaro 1908, la\u016d la peto de la Tutrusia Kuracista Asocio, fama moskva laktisto N. N. Blandov. La trinka\u0135o estis unue uzita nur en malsanulejoj kaj \u011di estis preskribata al malsanaj homoj kiel medikamento. Pli poste \u011di aperis sur la tabloj de la vendejoj. Balda\u016d \u011di fari\u011dis unu el la plej \u011denerale \u015datataj trinka\u0135oj. Plej unue en diversaj partoj de Rusio, kaj pli poste anka\u016d eksterlande.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span>Nuntempe oni trinkas \u011din ver\u015dajne \u0109ie. El la gazeto AZ\/2<\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Informilo 6\/2002 \u00a0 Enhavo: Reago de la franca samidean Forpasis la plej maljuna membrino de AEH Balado Intervjuo Duona\u016dtomata tekstotradukado Scienculino kaj poetino Okuloj AEH ser\u0109as sponsorojn Miaj impresoj el Skokovy Informoj el la kluboj \u0108iu renkonti\u011do helpas al mi … Kefiro \u00a0 Reago de la franca samideano \u00a0 \u00a0al la 3-a numero de Informilo: […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,46],"tags":[],"class_list":["post-5434","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-informilo","category-monataj-gazetoj","clear"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5434","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5434"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5434\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5774,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5434\/revisions\/5774"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5434"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5434"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5434"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}