![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-3-2011_html_22860447.png\")
<\/p>\n<\/p>\n
<\/p>\n
ANTA\u016cEN <\/b>3\/19 A\u016cGUSTO 2011<\/b><\/span><\/p>\n \uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076<\/p>\n Enhavo: <\/b>Artikoloj de la literatura konkurso<\/span><\/p>\n \uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076 \u00a0 <\/i><\/span>Paskado<\/span><\/strong><\/p>\n Longaj tempoj pasis … T En unu domo estis silento. Neniu bonvenigis nin. Nur en la lasta \u0109ambro atendis nin surprizo. Sube de litkuseno videblis du kapetoj de trankvile dormantaj fra\u016dlinoj. Kvaza\u016d ne estus paska lundo! La hejman knabinon vizitis \u015dia amikino el urbo, amba\u016d vespere longe babilis kaj frumatene ne veki\u011dis.\u00a0La knaboj malla\u016dte \u0109irka\u016dis la liton kaj subite for\u0135etis ilian kovrilon. La surprizo estis amba\u016dflanka. La knabinoj havis sur si nur nokto\u0109emizetojn, ian puntan \u201cnenia\u0135on\u201d, kiu nenion, fakte tute nenion kovris, kvankam la knabinoj, post la unua ektimo, klopodis per manoj iel sin ka\u015di. \u00a0Nur mi staris \u0109e la pordo kun fa\u016dka bu\u015do. Kion mi vidis, tion mi ne konis. Vere, mi havis du fratinojn, sed ili portis solidajn flanelajn noktajn \u0109emizojn, do iliaj korpformoj estis anta\u016d mi ka\u015ditaj. Fakte, en tiuj tempoj tio ankora\u016d ne interesis min.<\/span><\/p>\n Post batado, kiam la fra\u016dlinoj sukcesis volvi sin en kovrilojn, eliris la knaboj kun gaja krio kaj kun du \u201c\u015dtelitaj\u201d mamzonoj ligitaj sur la paskvergoj sur vila\u011d-placon kaj al \u0109iu kun entuziasmo rakontis, kian gajecon ili travivis. Por la knaboj la amuzo fini\u011dis, ili iris en gastejon kaj mi, kun kapo plena de novaj pensoj, iris hejmen.<\/span><\/p>\n \u00a0La tuta vila\u011do havis temon por babilado. La avulinoj staris \u0109e pordoj kaj krucis la manojn: \u201c\u0108u vi a\u016ddis tion? Tute nudaj! Fi\u0109astulina\u0109oj! \u0108u la patrino ne povis ilin inspekti?\u201d La dua loko en la literatura konkurso:<\/i> <\/span><\/p>\n Mi rememoras pri la tempo, kiam mi estis juna 18-jara\u011da, kiam mi post la unua tutjara laboro utiligis la \u015dparitan salajron por la 18-taga voja\u011do al Jugoslavio pere de la voja\u011dagentejo \u010cedok. La restadon \u0109e la maro rekomendis mia kuracisto. En la urbo Split mi lo\u011dis en la pensiono Ba\u010dvice. \u0108iuvespere en ilia \u011dardeno ludis danc-orkestro kaj mi kaj mia amikino Dana konati\u011dis dum la dancado kun du simpatiaj italaj maristoj. Foje ili invitis nin al posttagmeza vel\u015dipa ekskurso al la proksima insuleto \u0108ijovo. <\/span>(Vidu foton)<\/span><\/p>\n La \u0109ielo estis sen nura nubeto, sur la arboj estis multe da maturaj olivoj, anka\u016d la banado estis \u0109arma. Post horeto da sinbanado la knaboj ekvidis malanta\u016de sur la horizonto nubeton. Ili tuj ordonis al ni rapide vesti nin, \u0109ar ni devos forveturi. Sed mi kun Dana ridis ilin, kial ili faras problemon el ia malgranda nubeto. Kaj kiam ni, fine vestitaj, eksidis en la \u015dipon, subite la tuta \u0109ielo estis plena de nuboj. <\/span><\/p>\n La knaboj surtiris la velon, sed kiam ili tiel rapidis, rompi\u011dis la masto kaj la veltolo duone falis en la akvon. Komenci\u011dis la vento, la ondoj grandi\u011dis. La knaboj komencis remi, ni knabinoj, \u0109iu en alia flanko, tenis ekvilibron tenante sin \u0109e la rando de la \u015dipo kun piedoj fiksitaj \u0109e la\u016dlonga ferfosto de la \u015dipplanko, \u0109ar la balancado de la \u015dipo neagrable grandi\u011dis. La ventego tiris nin al la bordo, sed al alia direkto. Mi ege timegis, pensante, \u0109u mi ankora\u016d revidos miajn gepatrojn.<\/span><\/p>\n Kiam la knaboj kun grandega peno finremis al la bordo, staris tie du soldatoj kun pafiloj kontra\u016d ni kaj ili ne permesis al ni surbordi\u011di. Tamen ili kompatis nin kaj kaptis \u015dnurojn de la \u015diptolo kun la masto, ke la ondoj \u0109e la bordo ne rompu la \u015dipon. La soldatoj gardis la belvederon de la prezidento Tito.<\/span><\/p>\n Post ne longa tempo la knaboj a\u016ddis mu\u011dadon de karg\u015dipo kaj per la marista alfabeto (manbalancado) konstatis, ke ili remorkos nin. Ni dankis al la soldatoj kaj la knaboj ekremis al la karg\u015dipo, kiu atendis nin. La ventego iom trankvili\u011dis, sed ekpluvegis.<\/span><\/p>\n Kvankam tiu \u0109i traviva\u0135o okazis en la jaro 1948, ne eblas \u011din forgesi. La trian lokon en la literatura konkurso ricevis interesa traviva\u0135o en la rimoj. \u011ci estis sendita L Al arbaro mi veturis kun la nevo por fungoj. Ni revenis al la a\u016dto kaj veturis por flegad\u00b4, Kuracistoj tuj komencis montrofingron boradi,<\/span> Se venonte en arbaro, mi la hundon ekvidos, necese mi volus scii, kiu al mi konsilos. <\/span><\/p>\n Karel \u010cada<\/span><\/p>\n La kvara loko en la konkurso:<\/i><\/span><\/p>\n Neforgesebla traviva<\/span>\u0135<\/span>o el junio 2010<\/span><\/p>\n La traviva\u0135oj akompanas nin la tutan vivon. Kelkaj restas en la memoro, aliaj balda\u016d perdi\u011das, sed post plua tempo venas novaj kaj novaj traviva\u0135oj. Mi volas skribi pri tio, kio okazis al mi pasintjare. <\/span><\/p>\n Dum nia voja\u011do tra Norvegio ni preparis nin por montara rondiro…<\/span><\/p>\n Ni ricevis etan man-desegnitan mapeton kun plano de la vojo kaj certigon, ke fakte estos belega vetero, la sama, kiel dum la pasinta tago. Montokrestojn mi jam frekventis, ekzemple en Slovakia \u201eMal\u00e1 Fatra\u201c, do el miaj spertoj mi scias, ke plej malbone estas superi supreniron kaj Frumatene ni tri geamikoj ekiris al du kilometroj fora lago Gjende, kie post la 20minuta \u015dipveturo ni komencis supreniri al norvegiaj krestoj. La suno brilas, la blua \u0109ielo kaj ne\u011dkovritaj pintoj de la montoj estas fascinaj. Ni tie ne estas solaj, multe da homoj tie promenadas kaj \u0109iu demetas varman sportjakon, \u0109ar la suno kaj la supreniro varmigas nin.<\/span><\/p>\n Ankora\u016d kelkajn metrojn kaj ni jam estos supre. Sed aj! Post la monto-supro altas pinto ankora\u016d pli alta. Sur plua pinto ni havis anta\u016d ni profundan descendon kaj denove alian montopinton supren. Mi ne kalkulis, kiomfoje ni iris supren kaj malsupren. Ni pa\u015das sur \u015dtonoj, je kiuj ni ne kutimi\u011dis en Bohemio. Kaj voj-rimarkiloj \u201eru\u011da T\u201c desegnita sur la \u015dtono ne montras direkton, nur certigas, ke ni iras bone.<\/span><\/p>\n \u0108 Ni grimpas e\u0109 helpe de manoj sur altaj \u015dtonegoj, mi timas, mia kapo ekdoloras pro laco, la knaboj krias al mi, ke mi ne rigardu dekstren, maldekstren a\u016d sub min, nur al la \u015dtonoj super mi, kiujn mi povos kapti. Sur amba\u016d flankoj estas kruta\u0135oj en la fundon proksimume 1700 metroj.<\/span><\/p>\n La densa pluvo \u015dan\u011di\u011dis al hajloj; la vento<\/span>batas kontra\u016d nin, kaj anka\u016d falis la nebulo. La grupetoj de homoj estas senkonsilaj, la vojrimarkiloj ne estas videblaj kaj ni kelkfoje devas reveni al la lasta signo. Ni estas tute pluve malseki\u011dintaj, la pluvmanteloj ne helpas, en la \u015duoj la akvo pla\u016ddetas, por trinki jam ne estas akvo e\u0109 ne alkohola\u0135o. Senforta mi sidis sur la \u015dtono \u0109irka\u016dita per blanka mallumo; \u0109irka\u016d mi estas profundaj kruta\u0135oj kaj mi pensas, \u0109u tion \u0109i ni travivos a\u016d \u0109u alflugu helikoptero por ni.<\/p>\n Tamen ni devas rekolekti la fortojn, \u0109u ni estas tiaj gemalfortuloj? Unu grupeto de homoj havis pli bonan mapeton, do ni ekiris kun ili, sed ili estas junaj kaj pli rapidaj kaj post la momento ili perdi\u011das en la nebulo. Ni glitas sur malsekaj \u015dtonoj malsupren, ni helpas unu la alian kun E En la kabanoj ni estas bonvenigitaj kvaza\u016d mondkonkerantoj, ili jam timis pri ni. Varmega \u011cojigas nin, ke ni tiun grandan ekskurson sukcesis sen ia akcidento, sed neniam ni jam fidos la Lenka Angelov\u00e1 <\/span><\/p>\n La tria recepto<\/span><\/p>\n Mia atendejo estas plenplena. Oni trovas tie homojn de \u0109iuj popoltavoloj. Inter \u0109iuj estas plej okulfrapa iu interesa meza\u011da vila\u011dano. Lia ekstera\u0135o kaj sinteno supozigas, ke li apartenas al tiu speco de kamparanoj, kiuj disponas pri bela sumo en sia \u015dparujo. Liaj viglaj okuloj fiere briletas el lia sunbruna viza\u011do, kvaza\u016d li volus diri: \u201eanka\u016d mi estas iu!\u201c Sur liaj genuoj balanci\u011das dika meleagro. Ili amba\u016d \u2013 la vila\u011dano kaj la meleagro \u2013 sidas malkviete sur siaj sidlokoj kaj en ilia brusto batas malkvieta koro: la koro de la vila\u011dano pro konstanta zorgo pri sia malsano, la koron de la meleagro ekscitas la homamaso, kunpremita La vila\u011dano meditas deprimita kaj mal\u011doja pro la longeda\u016dra atendado, kiamaniere li povus veni al mi kiel eble plej balda\u016d kaj ekster la ordo; anka\u016d la meleagro \u015dajne senpacienci\u011das, \u0109ar \u011di \u0109iam ektremetas kaj rekti\u011das, kiam mi malfermas la pordon kondukantan en mian konsultejon, kvaza\u016d \u011di volus flugi al mi. Mi ofte \u0135etas al ili komplezan kaj afablan rigardon, kiu kura\u011digas ilin kaj petas ilin atendi pacience sian vicon.<\/span><\/p>\n Ju pli tiu momento alproksimi\u011das, des pli sereni\u011das ilia viza\u011do. Fine venis la liberiga momento, kiam ili ekkuregis al mi. La vila\u011dano metis sian meleagron singarde sur mian skribotablon kaj klarigis senceremonie la kialon de sia alveno kaj la signifon de la meleagro.<\/span><\/p>\n \u201eMi alportis al vi tiun \u0109i belan besteton kiel donaco kaj krom tio mi pagos al vi vian viziton, sed sub unu kondi\u0109o.\u201c<\/span><\/p>\n \u201e \u201eKe vi preskribu al mi jam hodia\u016d la <\/span>trian<\/b><\/span> recepton\u201c li respondis gravtone.<\/span><\/p>\n \u201eLa trian recepton?! La vila\u011dano fiksrigardis min, ka\u015dridetante, kvaza\u016d li volus diri:\u201eNe \u015dajnigu \u201eNi kamparanoj scias bone, ke \u0109iu malsanulo devas konsulti la kuraciston almena\u016d trifoje por resani\u011di. Ofte nur \u0109e la tria vizito li ricevas la \u011dustan, Li seriozi\u011dis kaj aldonis energie: \u201e\u0108u vi akceptas mian kondi\u0109on?\u201c<\/span><\/p>\n Mi povis reteni mian eksplod-ridegon nur per granda penado. Post rigora kaj konscienca esploro mi preskribis al tiu interesa ulo la deziratan, la \u011dustan, la trian recepton, kiu forigis lian malsanon kaj alportis al mi bongustan rosta\u0135on. Mi preskribis al li tiun rimedon, kiu estas efika senescepte:<\/span><\/p>\n Grandegan dozon da ricin-oleo.<\/span><\/p>\n Transprenite el la libreto \u201e\u0108e doktoro\u201c de D-ro Ante Grgurina .<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" ANTA\u016cEN 3\/19 A\u016cGUSTO 2011 \uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076 Enhavo: Artikoloj de la literatura konkurso \uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076 En la literatura konkurso de AEH tiu \u0109i artikolo ricevis la unuan lokon. \u011ci rilatas la \u0109e\u0125an popolan tradicion dum Paska lundo.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0 Paskado Longaj tempoj pasis … Tiam mi estis knabeto proksimume 11 jara\u011da, kreskanta en vila\u011do kaj unu el la […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[63,46],"tags":[],"class_list":["post-1578","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-antauen-eo","category-monataj-gazetoj","clear"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1578","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1578"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1578\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6453,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1578\/revisions\/6453"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1578"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1578"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1578"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nEn la literatura konkurso de AEH tiu \u0109i artikolo ricevis la unuan lokon. \u011ci rilatas la \u0109e\u0125an <\/i><\/span>popolan tradicion dum Paska lundo.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/i><\/span><\/p>\n
\nTiam mi estis knabeto proksimume 11 jara\u011da, kreskanta en vila\u011do kaj unu el la plej grandaj okaza\u0135oj dum la jaro estis la \u0109e\u0125a kutimo dum la Paska lundo \u2013 pelado de knabinoj per kunplektitaj salikvergoj. Nu, diru, kiam oni povus libere kaj senpune peli knabinojn kaj bateti ilin a\u016d per paskvergoj a\u016d, en nia regiono, per bran\u0109eto de pikanta junipero kaj ankora\u016d ricevi kolorigitajn ovojn.<\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-3-2011_html_249206a3.jpg\")
iam mi iris kun la grupo de pli a\u011daj knaboj jam fakte plenkreskaj. Kune ni vizitis iliajn kunstudentinojn, amikinojn. Mi zorgeme \u201cbatis\u201d knabinojn, la knaboj fra\u016dlinojn nur \u201ctiklis\u201d, sed malgra\u016d tio la knabinoj viv\u011doje kriis. La plej a\u011daj knaboj ricevadis vinon kaj brandon kaj mi balda\u016d havis po\u015dojn plenajn de kokinaj kaj \u0109okoladaj ovoj kaj la bran\u0109eton de junipero ornamitan per multo da
\ndiverskoloraj rubandetoj.<\/span><\/p>\n
\nVane. Post la unua surprizo la knaboj ekkriegis per entuziasmo kaj nun ili komencis per forta batado. La knabinoj kriegis kvaza\u016d iu murdus ilin kaj iliaj \u201covala\u0135oj\u201d ekkovri\u011dis per ru\u011daj strioj
\nde vergoj kaj makuloj de juniperoj.<\/span><\/p>\n
\nMi pensis, ke la knabinoj pro la honto e\u0109 nazon el domo ne el\u015dovos. Sed jam posttagmeze ili promenadis sur la vila\u011dplaco kaj portis sin kiel <\/span>pavinoj. Kaj aliaj? \u015cajnis, kvaza\u016d ili envius tiujn du. \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0 Jaroslav Pokorn\u00fd<\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-3-2011_html_m3ac7e71c.jpg\")
La aventuro, kiun mi neniam forgesos<\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-3-2011_html_7803756b.jpg\")
\nJarmila R\u00fdznarov\u00e1<\/span><\/p>\n
\nanka\u016d en la \u0109e\u0125a lingvo.<\/i><\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-3-2011_html_6507d3f7.jpg\")
<\/strong><\/span>a montrofingro<\/strong><\/span>
\nEta Petro, mia nevo, li jam estas na\u016djarul\u00b4,
\nrespondeco, mia devo, \u0109iam estu protektul\u00b4.
\nDum somero en arbaro, ni ja \u015datas promeni,
\niam anka\u016d iujn fungojn, povas ilin e\u0109 preni. <\/span><\/p>\n
\nNekredeble! Mi tuj trovis boteleton \u2013 granda \u011doj!
\nPost momento venis hundo, dan\u011derega \u2013 preska\u016d lup\u00b4,
\nmalgra\u016d \u011dia mienado, senzorgeco \u2013 estus kulp\u00b4.
\nHundo estis tute milda, sed la paco \u015dan\u011di\u011dis,
\nPe\u0109jo estis faligita, \u0109io bona fini\u011dis.
\nPoste Pe\u0109jo ekis krii, tuj e\u0109 sekvis granda plor\u00b4,
\nmomente mi devis iri, interrompi la horor\u00b4.
\nKu\u015di sub hund\u00b4malagrable, hund\u00b4 ne bone kondutis,<\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-3-2011_html_m79273b9.jpg\")
\u0109i tempe mi timon havis, kol-zonon mi tenegis.
\nPetron mi tuj liberigis kaj li \u015date elsaltis,
\nbeda\u016drinde fiag\u00b4da\u016dris, la hund\u00b4grave ekscitis.
\nMi ne estas fortikulo, nek por hundo ludilo.
\nHundo kun mi \u015danceligis, kaj mi falis al tero.
\nMi rigardis multajn dentojn, bu\u015degon mi ekvidis
\ntre rapide tempo pasis, nekredeblo okazis.
\nHundo mordis mian manon,
\nmontrofingron e\u0109 pistis.
\nMian sangon mi tuj vidis, murmuregon tre a\u016ddis.
\nTran\u0109ilon la Petro tenis, poste per il\u00b4 \u011din pikis,
\nbesto tute surprizi\u011dis, \u011di konfuzis \u2013 ne mordis.
\nPoste mi tuj ekstari\u011dis, ekscitita pro horor\u00b4
\nhundo poste iris for, trankvili\u011dis mia kor\u00b4. <\/span><\/p>\n
\nbezone ja traloki\u011di, hospitalen por kudrad\u00b4.
\nMultenombraj estis vundoj, por ne dolor\u00b4 injektoj,
\nkuracistoj decidis por Vysok\u00e9 nad Jizerou.<\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-3-2011_html_52ed2f37.jpg\")
sekvante
\nja ili devis speciale e\u0109 drati. En a\u016dgusto de la dua \u011dis dek tria
\nmi ku\u015dis, personaro konscience miajn vundojn banda\u011dis. Ses monatoj jam forpasis, rememoroj vivi\u011das, hodia\u016d mi devas diri, \u0109iu hund\u00b4min fantomas.<\/span><\/p>\n
\nmalsupreniron kaj la irado sur la montarkresto estos jam agrable trankvila.<\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-3-2011_html_m47f25019.gif\")
irka\u016d tagmezo sidante sur la \u015dtonoj ni man\u011das el la ricevita paketo kaj ekvestas nin per \u0135erzoj kaj sportjakoj, \u0109ar la \u0109ielo jam ne estas tiel helblua kaj la vento forti\u011das. Ni pa\u015das plu kaj pensas, kiom da montopintoj kaj valoj ankora\u016d atendas nin post la horizonto. La fortoj malgrandi\u011das, iomete pluvetas, la itinero estas pli kaj pli pretendema; ni ne povas reveni, \u0109ar ni ne sukcesus atingi forveturon de la \u015dipo, kiu veturas nur unufoje tage.<\/span><\/p>\n
\neksterlandanoj. Lingva bariero \u0109i tie ne estas, \u0109ar \u0109iu plendas simile.<\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-3-2011_html_m41f659ca.png\")
gan doloron de la genuo mi klopodas mildigi per medikamento, al kiu mi trinkas pluvan akvon el la roko. Lastajn \u015dton-\u015dtupojn mi iras kvaza\u016d kun protezoj, movi la genuojn jam ne eblas. Sur la kapo mi havas mallongan pantalonon de la edzo (\u0109ar la \u0109apon mi ne kutimas porti). Ni estas totale malseki\u011dintaj, frostaj, lamaj sur senfina dukilometra \u015doseo. La rigardo sur nin eble estas kvaza\u016d je fantomoj.<\/span><\/p>\n
\najlosupo, kuirita vino kaj granda sa\u016dno revenigis nin en la normalan staton, kvankam la genuoj kaj muskoloj doloris nin kelkajn pluajn tagojn.<\/span><\/p>\n
\nveterprognozon en montaro.<\/span><\/p>\n
\nInter ili trovi\u011das multaj kamparanoj kaj kamparaninoj. <\/span><\/p>\n
\n<\/span><\/p>\n
\nkiel sardeloj en bareleto.<\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-3-2011_html_m3cf7d8af.jpg\")
Kio estas tiu kondi\u0109o?\u201c mi scivolemis ridetante.<\/span><\/p>\n
\nKion vi volas diri per tio?\u201c mi demandis lin.<\/span><\/p>\n
\nesti tiel naiva kaj malsperta.\u201c Sidi\u011dinte la\u016d mia propono sur la komfortan apogse\u011don li malpezigis sian koron:<\/span><\/p>\n
\nlian malsanon forigontan recepton. Tiamaniere li perdas multe da tempo kaj estas devigata suferi unu monaton a\u016d pli, kvankam li povus resani\u011di post kelkaj tagoj. Mi ne havas tempon veni al vi trifoje, pro tio mi donacos al vi tiun \u0109i meleagron, se vi preskribos al mi tuj la trian recepton.\u201c<\/span><\/p>\n