![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-1-2011_html_22860447.png\")
<\/p>\n<\/p>\n
ANTA\u016cEN <\/b>1\/19 Marto 2011<\/b><\/span><\/p>\n <\/p>\n \uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076<\/p>\n <\/p>\n Signifa <\/p>\n <\/p>\n Nia membro de AEH Josef <\/p>\n P <\/p>\n El Halenkov \u011dis la fino <\/p>\n \u2013 Mia vivo \u2013<\/span><\/p>\n <\/p>\n Post la malfermo mia <\/p>\n S-ano Novosad naski\u011dis <\/p>\n \u201eTre frue mi ellernis <\/p>\n Kvankam li rememoras <\/p>\n Kaj Josefo plu <\/p>\n En la kampetoj sur <\/p>\n M <\/p>\n Dum la dua mondmilito, <\/p>\n Sed la tempo fluis, la <\/p>\n Kiam post semajno <\/p>\n En nova okupo mi lo\u011dis <\/p>\n Kiam mi foje venis en <\/p>\n Post la milito mi <\/p>\n En a\u016dgusto 1947 en <\/p>\n Post iom da tempo mi <\/p>\n Mi \u015dparis monon por <\/p>\n Mi laboris \u011dis mia <\/p>\n xxxxx<\/span><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Kiam mi finlegis la <\/p>\n <\/p>\n Kara <\/p>\n Certe kun mia deziro konsentas \u0109iuj <\/p>\n El la 58-pa\u011da kajero de J. Novosad <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" ANTA\u016cEN 1\/19 Marto 2011 \uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076\uf076 Signifa jubileo Nia membro de AEH Josef Novosad festos en marto 2011 sian signifan jubileon. Mi scias, ke tiu interesa homo travoja\u011dis pere de Esperanto \u0109iujn kvin kontinentojn. Nun estas bona okazo pli bone konati\u011di kun la 90-jara\u011da jubilanto kaj skribi pri li kelkajn interesa\u0135ojn en […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[63,46],"tags":[],"class_list":["post-1576","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-antauen-eo","category-monataj-gazetoj","clear"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1576","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1576"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1576\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6455,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1576\/revisions\/6455"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1576"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1576"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1576"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\njubileo<\/b><\/span><\/p>\n
\nNovosad festos en marto 2011 sian signifan jubileon. Mi scias, ke tiu
\ninteresa homo travoja\u011dis pere de Esperanto \u0109iujn kvin kontinentojn.
\nNun estas bona okazo pli bone konati\u011di kun la 90-jara\u011da jubilanto
\nkaj skribi pri li kelkajn interesa\u0135ojn en nian gazeton. \u0108ar li
\nlo\u011das pli ol 200 kilometrojn for de mia urbo Pardubice, mi petis lin
\nperletere, \u0109u li estas bonvola respondi kelkajn miajn demandojn pri
\nsia vivo.<\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-1-2011_html_1ef7b96c.jpg\")
ost
\nkelkaj tagoj mi ricevis perpo\u015dte paketon, kiun mi scivoleme
\ndispakis. Anta\u016d mi ku\u015dis dika granda kajero \u0109e\u0125e skribita<\/span><\/p>\n
\nde la mondo<\/span><\/p>\n
\nmirego kreskis. Pli ol triono de la kajero (A4, 58 pa\u011doj) estas
\nskribita permane, per manskribo bele legebla, kiun jam malmulto de
\npli junaj homoj scipovas skribi. Mi forgesis pri mia alia laboro,
\nkioma horo jam estas kaj mi legis kaj legis. La\u016d stilo de lia skriba
\nrakontado \u015dajnis al mi, kvaza\u016d mi \u0109ion travivus kun li. \u011ci estas
\npliri\u0109igita per infanaj poemetoj, per kelkaj liaj \u015datataj poemoj
\nkaj baladoj de niaj naciaj poetoj, a\u016d per historioj el la vivo de
\nliaj anta\u016duloj, inkluzive fotojn kaj per kelkaj muziknotoj de liaj
\n\u015datataj kantoj.<\/span><\/p>\n
\nen marto 1921 en eta ligna domo de la vila\u011do Halenkov, kiu situas
\nproksime de la Slovakia landlimo \u0109e la urbo Vset\u00edn. La regiono
\nnomi\u011das Vala\u0125io. Li naski\u011dis kiel sesa infano de zorgema panjo kaj
\nlaborema pa\u0109jo, arbarlaboristo kaj ligna\u0135isto. La panjo ofte
\nlaboris sur rad\u015dpinilo kaj \u0109e la laboro kantis al li. Li skribas:<\/span><\/p>\n
\nlegi kaj skribi kaj mia panjo \u011dojis pro tio. Kiam en la vintra
\nperiodo venadis al ni najbarinoj por plum-\u015diradoj, mi ofte deklamis
\npoemojn al ili a\u016d legis diversajn rakonta\u0135ojn el kalendaroj a\u016d el
\nlibroj skribitaj ankora\u016d per gotika germana kursiva skribo (\u0109e\u0125e
\nkurent).\u201c<\/span><\/p>\n
\npri sia \u011doja infana\u0135o, \u011di ne estis tiom facila, kiel ni imagus.
\nMatene li devis frue elliti\u011di, elpeli la anserojn sur la pa\u015dtejon,
\nposte revenigi ilin, kuri en la lernejon kaj post la reveno kaj
\ntagman\u011do kunpreni du bovinojn kaj alkonduki ilin al la pa\u015dtejo kaj
\nposte reen. Kaj \u0109iuvespere legi a\u016d deklami. En la tiama tempo ne
\nekzistis le\u011do, ke labor-okupadi infanojn estas puninde. Kaj kiam
\nestis malmulte da laboro, la pa\u0109jo devis fari vojlaboron. Sed kie
\npreni balaston \u2013 demandis la pa\u0109jo la estron. \u201eHelpu al Vi mem,
\nVi havas multajn infanojn\u201c \u2013 li respondis. Kion fari?<\/span><\/p>\n
\nrememoras:<\/span><\/p>\n
\ndeklivoj estis multe da \u015dtonoj. Ni \u0109iuj devis ilin kolekti, sur la
\npu\u015d\u0109aro ni transportadis ilin sur la vojon kaj tie per marteloj ni
\nilin disbatadis kaj poste ni la balaston kolektadis kaj formadis el
\n\u011di amasojn 2x1x1 metroj. La arbarestro la materialon mezuris kaj
\npagis al mia panjo.<\/span><\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/wp-content\/uploads\/Antauen-1-2011_html_m910bb4d.jpg\")
i
\nvolis \u2013 same kiel miaj kunlernantoj \u2013 vizitadi duagradan
\nlernejon, sed mia pa\u0109jo tion ne permesis, dirante, ke mi devas resti
\n\u0109e la panjo kaj helpi mastrumadi, \u0109ar \u0109iuj pli a\u011daj gefratoj jam
\nestis metiistoj. <\/span><\/p>\n
\nkiam mi a\u011dis 19 jarojn, mi ordondevige laboris en Vieno. Post la
\npeto de mia panjo, ke \u015di tre bezonas mian helpon hejme, ili ordonis
\nmin en germanan laborejon en Ostrava, kie mi devis lerni la germanan
\nlingvon kaj por ke mi povu labori kiel hejtisto, mi ellernis la
\nmetion kaj sukcesis fari \u015dtatajn hejtist- kaj ma\u015din-ekzamenojn.
\nTamen mia panjo mortis en 1940. <\/span><\/p>\n
\nmilito proksimi\u011dis al sia fino. Usonaj bomb-aviadiloj \u0135etis bombojn
\nsur nian regionon. Foje, kiam la sirenoj anoncis flugatakon, ni \u0109iuj
\ndevis ka\u015di nin en \u015dirmejo. Mi estis en \u011dia mezo. Subite grandega
\nbruo, krako kaj la \u015dirmejo ektremis. La bombo falis \u0109e la enirejo
\nen la ka\u015dejon. Lamento, kelkaj senvivuloj, multaj vunditaj el tiuj,
\nkiuj jam ne atingis la ka\u015dejon.<\/span><\/p>\n
\ndenove sonis sirenoj, mi kuris kun amiko Jo\u0109jo al kampoj. Timiga
\nbildo! Super ni balanci\u011dis bomboj \u0135us for\u0135etitaj el grupo de
\nbomb-aviadiloj. Teruro kaj timo igis Jo\u0109jon \u015dovi la kapon en
\nbetonan tubon de fosa\u0135o. Mi kapablis fari ankora\u016d du pa\u015dojn en la
\nkampon kaj subite ek-aperis por momento anta\u016d mi mia mortinta panjo,
\nkiu instigis min: Ku\u015du sur la teron! Mi ekku\u015dis sur la ventron, per
\nla manoj mi \u015dtopis miajn orelojn kaj jam mi a\u016ddis rompita\u0135ojn de
\nla bomboj flugi \u0109irka\u016d mi. Poste silento. Mi levi\u011dis kaj helpis al
\nJo\u0109jo eltirante lin el la tubo. Amba\u016d ni estis malpuraj pro koto
\nkaj argilo. Konsternite ni rigardis sur la vojon, kie ni staris anta\u016d
\nmomento, kelkaj bombotruegoj profundaj certe du metrojn, lar\u011daj \u0109.
\n3 metrojn trovis sin tie \u0109i. Kian feli\u0109on ni havis! <\/span><\/p>\n
\nkiel subluanto \u0109e bona virino, kies filo ofte ludis violonon kun sia
\npatro kaj tie estis al mi dirite, ke mi estos \u0109e ili kiel ilia filo,
\nse mi lernos violoni. Do mi ali\u011dis al muziklernejo kaj mia
\ninstruistino entuziasmi\u011dis pro mia rapida progreso.<\/span><\/p>\n
\nmuzikklason pli frue, mi iomete trejnis la fingrojn sur piano kaj
\nkiam a\u016ddis min la instruistino, \u015di proponis, ke \u015di instruos min
\nanka\u016d pianonludi. La muziko allogis min pli kaj pli kaj mi balda\u016d
\nkapablis ludi belajn melodiojn de mia \u015datata kanto \u201eLa plej
\nmalgaja adia\u016do estas kun panjo\u201c, a\u016d Humoreskon de Anton\u00edn Dvo\u0159\u00e1k
\nktp.<\/span><\/p>\n
\nlaboris en fervoja stacio kaj foje ordonis al mi la estro, ke
\nanstata\u016d en laborejo mi eklaboru en trafik-oficejo. Tial mi devos
\nvizitadi trafiklernejon, \u0109ar mi devos koni la sekurecajn
\ninstrukciojn, telegrafon, la morsean alfabeton ktp. Tiel ekestis
\ntempo de mia konscienca lernado, tamen salajro restis tro malgranda.
\nNur la muziko kun grupo en diversaj gastejoj dum semajnfinoj \u011dojigis
\nmin. Post iom da tempo mi trovis pli bonan okupon en \u00dast\u00ed n.L. kiel
\nfervojisto.<\/span><\/p>\n
\n\u00dast\u00ed mi ekvidis propagandan \u015dranketon, kiu estis plena de belaj
\nbildkartoj el diversaj landoj, Japanio, \u0108inio, Brazilo … kaj sub
\nili estis afi\u015do, ke la 2-an de septembro estos malfermita kurso de
\nEsperanto. \u0108ar mi jam sciis de la radio Verda stacio Brno, kio estas
\nEsperanto, mi tuj ali\u011dis. La eminenta esperantisto Fr. Mothejz\u00edk
\ninstruis nin, entute 25 lernantojn kaj post 3 monatoj ni jam legis
\nkaj tradukis artikolojn el la gazeto Heroldo. En \u011di mi trovis
\nmultajn adresojn por \u201eKorespondi deziras\u201c kaj mi estis feli\u0109a,
\nkiam mi trovis multajn geamikojn. En tiu tempo mi ankora\u016d ne
\nanta\u016dsentis, ke \u011duste pere de tiu \u0109i lingvo mi povos voja\u011di tra
\nla tuta mondo.<\/span><\/p>\n
\nedzi\u011dis kaj trovis novan lo\u011dejon kun bona okupo en la urbo Ostrov
\nkaj tie mi fondis kun kelkaj amikoj Esperanto-klubon kaj malfermis
\nkursojn por komencantoj kaj progresantoj. En la plua okupo en la
\nentrepreno \u201eMechanizace kaj Automatizace\u201c estis al mi proponita
\nali\u011do al la Meza Ma\u015din-industria lernejo, kiun mi sukcese
\nfrekventis. Kaj tuj alti\u011dis mia salajro. <\/span><\/p>\n
\nkonstrui propran dometon, sed mia edzino ne deziris propran domon, e\u0109
\nne volis voja\u011di kun mi eksterlanden, do la \u015dparitan monon mi povis
\nuzi por miaj voja\u011doj. Sed pli frue, ol mi ien voja\u011dis, en la urba
\nbiblioteko mi trastudis librojn pri la celitaj landoj kaj iliaj
\ninteresa\u0135oj kaj tio \u0109iam tre helpis al mi. Tiel mi povis riverenci
\nen nederlanda Naarden \u0109e nia \u0109e\u0125a J. A. Komenio, en sveda G\u00f6teborg
\nrememori je Bed\u0159ich Smetana, en New York stari anta\u016d la statuo de
\nAnton\u00edn Dvo\u0159\u00e1k a\u016d en A\u016dstralio \u011doje legi, ke tiun \u0109i
\narkoforman feran ponton muntis niaj \u0109e\u0125aj laboristoj per la varma
\nnitadmetodo.<\/span><\/p>\n
\n77-a jaro, \u0109ar mi estis tute sana, do mi ne havis problemojn \u015dpari
\nmonon por pluaj voja\u011doj. Kiel delegito de UEA mi travoja\u011dis
\nkongresojn de \u0109iuj mondpartoj kaj \u0109iujn voja\u011dojn mi notis. Mi
\nvoja\u011dis per busoj, trajnoj, aviadiloj kaj \u015dipegoj. Milojn kaj
\nmilojn da kilometroj mi travoja\u011dis kaj miajn spertojn pri Esperanto
\nmi skribis en 25 kajerojn kun la titolo \u201ePere de Esperanto \u0109irka\u016d
\nla mondo\u201c.<\/span><\/p>\n
\nbiografion \u011dis la lasta pa\u011do, atendis min surprizo. Sur \u011di estis
\nlisto de lia \u2013 de la jaro 1969 \u2013 \u0109iutaga gimnastikado. 25
\nekzercerojn li faras \u0109iutage 12-foje. En almetita letero estas
\nskribite, ke anka\u016d en tiu \u0109i alta a\u011do li estas tute sana, ke li
\nankora\u016d estas funkciulo de kvar societoj en la urbo Ostrov kaj ke
\ncerte dank\u00b4 al siaj \u0109iutaga gimnastiko kaj amata edzino li estas
\nkontenta kaj feli\u0109a homo.<\/span><\/p>\n
\nJosefo, ni \u0109iuj deziras al Vi tutkore sen\u0109esan sanon, feli\u0109on,
\nkontenton kaj bonan harmonion almena\u016d<\/b><\/i><\/span> \u011dis
\nVia 100-a jaro.<\/b><\/i><\/span><\/p>\n
\nlegantoj de nia gazeto.<\/span><\/p>\n
\nmallongigis kaj tradukis
\n<\/span>Jarmila R\u00fdznarov\u00e1.<\/span><\/p>\n