{"id":1392,"date":"2005-11-13T19:30:47","date_gmt":"2005-11-13T17:30:47","guid":{"rendered":"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/antauen-5-2005\/"},"modified":"2018-07-21T11:23:50","modified_gmt":"2018-07-21T09:23:50","slug":"antauen-5-2005","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/antauen-5-2005\/","title":{"rendered":"ANTA\u016cEN 5\/13 NOVEMBRO 2005"},"content":{"rendered":"

ANTA\u016cEN 5\/13
\nNOVEMBRO\u00a0 2005<\/span><\/b><\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/b><\/p>\n

 <\/p>\n

Enhavo:<\/b><\/p>\n

 <\/p>\n

Sakfajfisto \u015cvanda<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Patrina koro <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/i><\/p>\n

 <\/p>\n


\nSakfajfisto \u015cvanda<\/span><\/b><\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Anta\u016d longa tempo vivis en regiono de Strakonice la sakfajfisto,
\nkiu nomi\u011dis \u015cvanda (en E-traduko: \u015cercemulo). Kiam li ekludis la
\nsakfajfilon,
\ntiam \u0109iuj, kiuj a\u016ddis lin, gaje ekdancis. Ili \u011dojvokis, ekludis kaj ili
\nturni\u011dis
\n\u0109e la danco kvaza\u016d sub ia sor\u0109o-influo. Oni rakontis, ke \u015cvanda estas
\nkunigita
\nkun la infero, ke la diablo prisor\u0109is al li lian sakfajfilon. La
\nsakfajfisto,
\nofte reveninte el la\u00a0 gastejo hejmen malfrue nokte, timis nek
\nmallumon, nek
\nsor\u0109istinojn, nek noktilukojn, anta\u016d kiuj la aliaj homoj tremis pro la
\ntimego.
\nLin akompanis \u0109ie lia instrumento. Anta\u016d la sakfajfilo forkuris zorgoj,
\nanta\u016dtimoj kaj maltrankvilo.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Foje, kiam li denove revenis hejmen noktomeze, haltigis lin \u0109e
\nla krucvojo nekonata, nigre vestita sinjoro. \u0084Kien vi iras, \u015cvanda? \u0108u
\neble
\nhejmen?\u0093 demandis la sinjoro. \u0084Hejmen\u0093 kapjesis la sakfajfisto. \u0084Hodia\u016d
\nvenis
\ntro malmulte da junularo por danci …\u0093. \u0084Malmulte da junularo \u0096
\nmalbonaj
\nlaborenspezoj\u0093, diris la nigra sinjoro. \u0084Tamen vi povas ankora\u016d hodia\u016d
\nperlabori
\nbelan amaseton da mono. Iru kun mi kaj ludu al ni por danci. Hodia\u016d ni
\nfestas
\nkermeson.\u0093 \u0084Kie?\u0093 \u0096 ekmiris \u015cvanda. \u0084Tuj ni tie estos\u0093, diris\u00a0 la
\nkunulo. Vere
\ntuj ili estis en la domo, kie sidis \u0109e la tablo viroj nigre
\nvestitaj,\u00a0 kiuj
\nkartludis.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

\u0084Ludu!\u0093 ordonis lia akompananto. \u0084Metu \u0109apon, kien falos
\ndukatoj, sed ne danku alimaniere ol: Helpu, frato!\u0093 \u015cvanda ekpiedbatis
\nkaj
\nkomencis ludi. La gastoj for\u0135etis la kartojn kaj tuj \u0109iuj ekdancis. Sed
\nstranga
\ndanco, neniam la sakfajfisto vidis tiajn dancantojn. Ili rapide
\nturni\u011dis,
\ndis\u0135etadis manojn, ili saltetis, transkapi\u011dis, e\u0109 iris pere de la manoj
\n… La
\nteruro atakis la muzikiston, li interrompis la ludon. La dancantoj
\nalportis
\nbieron al li. Li trinkis, sed la biero ne malplii\u011dis.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Denove la muzikisto ekludis, nigraj viroj dancis, kiel
\nfrenezuloj. En la \u0109apon falis dukatoj. Neniam vidis la sakfajfisto tiom
\nda mono.
\nPro granda feli\u0109o li dankis: \u0084Dio pagu al vi, majestaj sinjoroj!\u0093<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

En tiu momento terure ektondris. Lumoj estingi\u011dis, staturoj en
\nla mallumo perdi\u011dis. \u015cvanda profunde ekdormis.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Matene\u00a0 konsterni\u011dis la homoj alvenintaj sur la kampon sub
\nmonteto nomata \u0084K\u00e1n\u00ed\u0093, kie staris pendumilo, sur kiu balancis pendumito.
\n\u0108irka\u016d
\nli \u015dvebis aro da kornikoj. Supre sur la pendumilo sidis la sakfajfisto
\nkaj
\nludis. \u0084\u015cvanda, kiamaniere vi aperis sur la pendumilo?\u0093 ekkriis la homoj
\nal li.
\nLa muzikisto surprizite \u0109irka\u016drigardis. Li ekrememoris, kio okazis dum
\nla nokto.
\nLi ekkonsciis, ke li ludis al la satanoj por danci.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

De tiu tempo \u015cvanda estis malgaja, li \u0109esis \u015derci, forlasinte
\nnoktajn vagadojn. Lin tedis sakfajfil-ludado, pro tio li decidis for\u0135eti
\nla
\ninstrumenton por \u0109iam. Li vizitis la dekanon en la\u00a0 pre\u011dejo de
\nStrakonice kaj
\nkonfidis al li propran turmenton. La dekano konsilis al li pendigi la
\nmuzikilon
\nsur la najlon en la pre\u011dejo malanta\u016d la altaro, ke la diablo ne povu
\nalproksimi\u011di al \u011di kaj ke \u011di logu neniun por danco.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

\u015cvanda akceptis la konsilon. De tiu tempo pendas la sakfajfilo
\nmalanta\u016d la altaro de la pre\u011dejo de sankta Prokopo en la urbo
\nStrakonice. \u011ci
\nkviete pendas, nur en la datrevena tago, kiam \u015cvanda ludis al la
\ndiabloj, tiam
\n\u011di ludas sen sakfajfisto. Strakonicanoj fieras je sia sakfajfisto, sed
\nili
\nbeda\u016dras, ke sen \u015cvanda jam ne plu estas tiel gaje, ja en la mondo jam
\nestas
\nneniu \u015dercado.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Legendon pri fama staturo \u015cvanda-sakfajfisto sendis V. Muchnov\u00e1
\nel Strakonice<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n


\nPatrina koro<\/span><\/b><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\n

La infanoj esti\u011dis grandaj. Du el ili geedzi\u011dis, du ankora\u016d
\nlernis. Kutime matene \u0109iuj eliris, multfoje ili e\u0109 ne sukcesis diri al
\nmi \u0084\u011dis
\nrevido\u0093, kaj mi estis sola hejme. Mi rigardis la senordajn \u0109ambrojn,
\nkiujn mi
\ndevis reordigi, mi prenis la pi\u0135amojn kaj \u0109ambrorobojn, lasitajn sur la
\nse\u011doj,
\nmetis la pantoflojn de mia edzo sur ilian lokon, \u0109ar li en sia rapideco
\ntion ne
\nsukcesis fari. A\u016d eble ne pro sia rapidemo, sed pro la penso: \u0084Ja kion
\n\u015di faros
\nla tutan tagon hejme? \u015ci ordigos ilin.\u0093 Kaj mi ordigis, sed en mia animo
\niom
\npost iom amasi\u011dis io, kio komencis premi min.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Kiam la infanoj estis malgrandaj, ili rapidis reveni hejmen,
\ndividis kun mi \u0109ion travivitan en la lernejo, a\u016d sur la strato, kaj mi
\nkonsolis
\nilin en iliaj infanaj mal\u011dojoj, a\u016d mi ridis kaj \u011dojis kune kun ili, sed
\ntio
\nestis \u0109iam pli kaj pli malofte. Sed nun ili estas plena\u011daj. \u0108iu el ili
\nhavas
\nsian propran vivon. Kaj mi?<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Mi atendis la nepetojn kun granda emocio. Ili vere enportis en
\nmian animon ion novan, refre\u015digan, sed ne por longa tempo.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Kun mia edzo mi bone interkompreni\u011dis, sed \u015dajnis, ke ni estis
\njam dirintaj unu al la alia \u0109ion kaj ke ni ne plu havis ion por diri.
\nKrome li
\nlaboris kaj ne sentis tiun bezonon iomete paroli kun mi, kiel mi \u011din
\nsentis.
\nLaca li ku\u015detis sur la divano kaj ripozis legante la gazeton …<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Multfoje kuirante la tagman\u011don, kirlante \u011din per la lignokulero,
\nmi travagis per mia penso la jarojn kaj revenis al mi juna\u011do. Kiom multe
\nmi tiam
\ndeziris lerni, akiri sciojn! Mia tuta animo, mia tuta esta\u0135o strebis al
\nili, sed
\nunu amo, subite ekflaminta kun mirinda brilo en mia koro, igis min
\nedzini\u011di kaj
\ntiamaniere mia deziro studi ne reali\u011dis.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Komence mi ne sentis la malplenon en mia animo, sed iom post
\niom, kun la pasado de la jaroj \u011di nerimarkite \u015dovi\u011dis en mi kaj komencis<\/p>\n

senvalorigi mian vivon; \u0109iuj lernis, trovis la sencon de sia vivo. Kaj
\nmi? \u0108iam
\nsame: ordigi la \u0109ambrojn lasitajn en \u0125aoso, balai, kuiri, zorgi pri la
\ngenepoj
\n…<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Fakte la laboro ne pezigis min, mi faris \u011din plezure, sed \u011di ne
\npovis plivalorigi mian vivon. Io en mi restis nekontentigita; mi sopiris
\nakiri
\nion novan, lerni …<\/p>\n

 <\/p>\n


\nUnu tagon venis al mi simpatia kaj energia virino kaj diris: \u0084Ni malfermas
\nkurson de Esperanto en la kvartalo. Mi enskribos vin!\u0093 \u0084Sed kiel?\u0093 mi demandis
\n\u015din. \u0084La dommastrumado, la genepoj …\u0093 \u0084La dommastrumado iros kiel \u011dis nun. Pri
\nla genepoj zorgos iliaj patrinoj, reveninte hejmen post la laboro. La kurso
\nestos vespera, \u011di okazos dufoje en la semajno.\u0093 En miaj okuloj eble io ekbrilis.
\nCerte, \u0109ar \u015di da\u016drigis: \u0084De la tempo, kiam mi konas vin, mi vidas, ke vi estas
\nhomo, kiu bezonas sian propran spiritan vivon. Sciu, ke Esperanto donos al vi
\nmulton!\u0093 Mi konsentis: mi devas konfesi, ke tiun \u0109i nokton mi ne dormis, same
\nkiel lernantino, kiu unuafoje iros en lernejon.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Komence mi diris hejme nenion. Mi \u0109iam trovis pretekston por
\neliri vespere, kiam oni instruis nin en la kurso. La mastrumado en la
\ndomo iris
\nbone, mi e\u0109 \u0109ion faris pli vigle. Mi rapidis pli frue fini, por havi
\ntempon
\nlerni. Kaj multfoje, flikante ion a\u016d alkudrante butonon, mi metis apude
\nla
\nmalfermitan libron kaj lernis parkere la novajn vortojn. Se mi tamen ne
\nsukcesis
\ndum la tago skribi nian hejman taskon, a\u016d lerni lecionon, mi restis post
\nla
\nvesperman\u011do en la kuirejo, kiam \u0109iuj iris al siaj \u0109ambroj kaj enliti\u011dis,
\nkaj
\nklininte la kapon super la kajero, mi diligente skribis. Kaj mi sentis,
\nke mia
\nanimo pleni\u011dis per io senlime bela.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Mi lernis! Fine mi lernis! Kaj mi ebrii\u011dis per tiu \u0109i vorto mem.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Foje mia plej a\u011da nepino, kiu vizitis la unuan klason, diris \u0109e
\nla man\u011dotablo: \u0084Anka\u016d avino estas lernantino, \u015di lernas.\u0093 \u0084Helpante al
\nvi \u015di
\nlernas, kompreneble\u0093 diris \u015dia patrino. \u0084Ne, ne,\u0093 protestis la etulino
\n\u0084\u015di havas
\nsiajn proprajn lecionojn, \u015di skribas siajn hejmekzercojn.\u0093 Mi ne sciis,
\n\u0109u oni
\nsufi\u0109e donis atenton al \u015diaj vortoj, \u0109ar la temo de la konversacio
\n\u015dan\u011di\u011dis.
\nFoje vespere, kiam mi skribis en la kuirejo mian taskon, iu klini\u011dis
\nsuper mi
\nkaj diris: \u0084Panjo, kion vi faras \u0109i tie?\u0093 Mi tiom ektimis, ke mi
\nsaltetis. Mi ne
\na\u016ddis, kiam mia la plej a\u011da filo estis enirinta la \u0109ambron.\u00a0 Mi
\niomete
\ntrankvili\u011dis kaj respondis: \u0084Mi skribas ion.\u0093 \u0084Ho, patrineto, vi vere
\nfari\u011dis
\nlernantino.\u0093 Li ridetante tu\u015dis mian vangon per la sia. \u0084Vidu, nur
\nEsperanto!\u0093
\n\u0084Kio? \u0108u\u00a0 Esperanto?\u0093 a\u016ddi\u011dis la vo\u0109o de mia edzo, kiu, ver\u015dajne
\nmirigite pro
\nmia ofta restado en la kuirejo, estis veninta por vidi, kion mi faras.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Mi klarigis al ili, ke mi ali\u011dis al Esperanto-kurso. Mia edzo
\nforte koleri\u011dis. \u0108u estas dece por mi en tiu a\u011do lerni Esperanton? Por
\nkio mi
\n\u011din bezonas? Sed mia filo defendis min. Li e\u0109 entuziasmi\u011dis kaj rigardis
\nmin
\ntiel bele, kiel tio jam delonge, tre delonge ne okazis.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Ek de tiu \u0109i tago miaj familianoj dividi\u011dis je du partoj. Iuj
\nestis por, aliaj kontra\u016d. Mia edzo, kiu estis iom \u0135aluza, komencis
\nviziti la
\nkurson \u0096 por akompani min tien kaj reen. Poste li komencis restadi en la<\/p>\n

kuirejo. Li volis kompreni, \u0109u ne estas iu alia, kiu igis min lerni
\nEsperanton.
\nSed dum la tempo li konvinki\u011dis, ke \u011di estas simple mia nekontentigita
\nsopiro
\nlerni.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Vespere mi multfoje fari\u011dis objekto de \u015dercoj kaj gajaj
\nincitetoj de la infanoj. \u0084Pa\u0109jo, atentu!\u0093 lin intence provokis mia plej
\na\u011da
\nfilo, \u0084estas io suspektinda.\u0093 \u0084Nenio estas, ne timu!\u0093\u00a0 mia edzo
\nrepondis, \u0084via
\npa\u0109jo ne estas naivulo, li bone observas \u0109ion. Ne timu!\u0093<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

\u0108ar \u0109iuj jam sciis pri mi, mi trankvile vespere lernis. Kaj mi
\ndevas diri, ke la mastrumado de la hejmo estis en multe pli bona ordo.
\nMi sentis
\nian refre\u015digan blovon en mi. \u0084Panjo plijuni\u011dis!\u0093 deklaris unuvespere mia
\npli
\njuna filino. \u0084Rigardu \u015din kaj vi konvinki\u011dos. Ek de kiam \u015di komencis
\nlerni
\nEsperanton, \u015di fari\u011dis tute alia. Kaj \u015dia irmaniero kaj la figuro kaj la<\/p>\n

viza\u011do!\u0093 Mi sentis la esploreman rigardon de mia edzo kaj mi fiere
\nrigardis. En
\nliaj okuloj ekflamis lumo kaj li diris: \u0084Ne estus malbone, se anka\u016d mi
\nenskribi\u011dus.\u0093 Eksplodis komuna, gaja rido. Kaj tamen \u0109io \u015dajnis al mi
\n\u015derco, \u011dis
\nkiam mi komencis ricevi leterojn el diversaj landoj.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Reveninte hejmen post la laboro, eble \u0109iam ankora\u016d incite de sia
\n\u0135aluzo, mia edzo igis min legi kaj traduki \u0109iujn leterojn. Mi faris tion
\nkun
\nplezuro. Kaj sur la komodo en nia dormo\u0109ambro komencis vici\u011di la
\nportretoj de
\ntiuj, kun kiuj mi korespondis. Juna japanino kun floro en sia hararo.
\nApud \u015di
\njuna svedo, perdinta anta\u016d nelonge sian patrinon. Plue gimnaziano el
\nBrazilo.
\nVici\u011dis portretoj de \u0135urnalistino el Ruslando, de junuloj el Kubo,
\nVjetnamio kaj
\naliaj. Ili \u0109iuj rigardis min per siaj entuziasmaj, ridantaj okuloj. Sur
\nla
\nplimulto el ili staris surskriboj: \u0084Al mia patrino\u0093 a\u016d \u0084Al granda
\npatrina koro\u0093.
\nKaj mi devas diri, ke ili \u0109iuj estis fakte miaj infanoj, pri kiuj mi
\n\u011dojis,
\nkiujn mi amis, al kiuj mi deziris esti utila la\u016d miaj ebloj.<\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Mi estis la patrino, ili \u0109iuj, apartenantaj al diversaj nacioj
\nkaj landoj, estis miaj infanoj. Kaj mi senpacience atendis leterojn de
\n\u0109iuj por
\nekscii, ke ili estas sanaj, ke ili vivas.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Sed mi devas konfesi, ke plej multe \u011dojigis min iliaj bondeziroj
\nokaze de la Tago de la virino. Mi ricevis volumon de versa\u0135oj en
\nEsperanto,
\nsurskribitaj de miaj propraj infanoj: \u0084Al nia mirinda patrino, kiu estas
\npor ni
\nimitinda ekzemplo.\u0093 Mi ploris pro \u011dojo. Por tiu \u0109i festo mi ricevis
\ndonacojn
\nanka\u016d de miaj infanoj el diversaj partoj de la mondo.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Kiam vespere mi enliti\u011dis, mi longe ku\u015dis kun malfermitaj
\nokuloj. \u0084Kiel bone estas vivi en la paco sur la tero!\u0093 mi pensis.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

De Nevena Nedel\u0109eva el Bulgario<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

ANTA\u016cEN 5\/13 NOVEMBRO\u00a0 2005   \u00a0   Enhavo:   Sakfajfisto \u015cvanda   Patrina koro   \u00a0   Sakfajfisto \u015cvanda   \u00a0   Anta\u016d longa tempo vivis en regiono de Strakonice la sakfajfisto, kiu nomi\u011dis \u015cvanda (en E-traduko: \u015cercemulo). Kiam li ekludis la sakfajfilon, tiam \u0109iuj, kiuj a\u016ddis lin, gaje ekdancis. Ili \u011dojvokis, ekludis kaj ili […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[63,46],"tags":[],"class_list":["post-1392","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-antauen-eo","category-monataj-gazetoj","clear"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1392","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1392"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1392\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6472,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1392\/revisions\/6472"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1392"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1392"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1392"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}