{"id":1388,"date":"2005-02-13T19:30:42","date_gmt":"2005-02-13T17:30:42","guid":{"rendered":"http:\/\/esperanto-aeh.eu\/antauen-1-2005\/"},"modified":"2018-07-21T11:24:36","modified_gmt":"2018-07-21T09:24:36","slug":"antauen-1-2005","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/antauen-1-2005\/","title":{"rendered":"ANTA\u016cEN 1\/13 FEBRUARO 2005"},"content":{"rendered":"

ANTA\u016cEN 1\/13\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0FEBRUARO<\/b><\/span>\u00a0 2005<\/b><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

enhavo:<\/b><\/span><\/p>\n

Ne \u0109io brilanta.4
\nDa\u016drigo
\nde irana raporta\u0135o<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Ne \u0109io brilanta
\nestas diamanto (4)<\/b><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

a\u016d Kiel ni ludis
\nka\u015dludon kun firmamento<\/b><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\u0108iam, kiam mi trarigardis, kion infanoj desegnis, mi
\nrimarkis unu aferon: \u0108e supra rando de papero ili desegnadis dikan
\nbluan linion – tio estis firmamento. Sube ka\u016dris dometoj, figuretoj,
\narboj kaj inter \u0109io estis granda malplena interspaco. Kial? Nu, mi
\niam demandos la \u00a0infanojn. \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Unufoje mi diris al la \u00a0infanoj, ke ni iros desegni
\neksteren, en naturon kaj dudek paroj de infanaj okuloj entuziasme
\ndisradii\u011dis. La tago estis tuj pli gaja. Estis post la\u00a0 pluvo,
\nsed la suno jam denove desegnis en sablon gajan vojeton kaj trotuaro
\nestis jam sufi\u0109e seka, por ke oni povu sur \u011di bele desegni per
\nkretoj. Infanoj jam estis preparitaj por desegnado, kaj mi diris al
\nili: \u201eKaj nun vi montru al mi tiun \u0109i linion sur firmamento, kiun
\nvi sur viaj bildetoj pentradas\u201c.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Iuj infanoj staris kun malfermitaj bu\u015doj, iuj, kiuj
\nankora\u016d kredas al fabeloj, diris, ke iu eble \u011din \u015dtelis, kaj
\nkelkaj fervore kontra\u016dstaris: \u201cNe, nenia linio estis tie.\u201c \u2013
\n\u201eNi iru kun firmamento ka\u015dludi.\u201c Kaj infanoj ser\u0109is \u0109ie, kie
\nili pensis, ke la firmamento ka\u015dis sin. Ili vidis \u011din inter foliaro
\nde arboj, malanta\u016d bariloj, super tegmentoj de domoj kaj anka\u016d \u0109e
\nstratanguloj. Kaj ili anka\u016d vidis, ke firmamento ne estas nur blua,
\nke pli\u00a0 proksime al la suno \u011di estas flaveta, aliloke anka\u016d
\nviola kaj inter malgrandaj nubetoj \u011di estas anka\u016d blanka. Ni
\ninterkonsentis kaj promesis, ke ni\u00a0 la firmamenton gardos, ke \u011di
\nne ka\u015du sin ien, pri kio ni ne sciu.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Estis por mi granda \u011dojo vidi kiamaniere sub ektu\u015detoj
\nde infanaj manoj tuta spaco \u015dan\u011di\u011dis en brilege koloran mondon.
\nKaj kiam mi poste rigardis iliajn pentra\u0135ojn, mi diris: \u201eInfanoj,
\nvi pentris kun tia entuziasmo, ke vi e\u0109 ne rimarkis, ke al vi peceto
\nde firmamento falis en mar\u0109eton\u201c.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Poste infanoj pentris firmamenton \u0109ie, e\u0109 \u0109e suba
\nrando de la papero. La plej grava estis por mi konstato, ke la plej
\nbela en la vivo estas brilantaj infanaj okuloj kaj kompare al ili e\u0109
\nbrilo de juveloj ne estas tiom bela.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

La tekston de Blanka \u0160tr\u00e1chalov\u00e1 esperantigis Jana
\nHolcov\u00e1<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

=========<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0Karaj legantoj,
\nfine\u00a0 vi\u00a0 konas \u0109iujn kvar\u00a0 konkursajn kontribua\u0135ojn
\nje la temo de \u00a0la proverbo \u201eNe \u0109io brilanta estas diamanto\u201c.
\nLa redakcio \u011dojos, se \u011di ricevos\u00a0 de vi reagojn, kiu artikolo
\n\u015dajnas al vi plej proksima al la temo.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

==========<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Mia instrulaboro en
\nIrano<\/b><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0La kvara
\nda\u016drigo de irana raporta\u0135o pere de Tereza Kapista.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Post tiu renkonti\u011do
\nmi estis invitita de studentino Saide Zirak por tagman\u011di. La unuan
\nfojon mi man\u011dis iran-maniere sur tapi\u015do, kiu estis kovrita per
\nnilona tuko. Sur \u011di oni servas diversajn kaj bongustajn man\u011da\u0135ojn,
\n\u0109iam nepre devis esti rizo kun safrano kaj jogurto kun ajlo kaj
\nmento. Mi vidis, ke tio estas kutimo preska\u016d \u0109ie. En grandegaj
\n\u0109ambroj estas nur tapi\u015doj, eventuale televidilo en angulo. Nenia
\nmeblo, \u0109irka\u016d la muroj estas longaj kusenoj, kiujn oni bezonas
\nsidante la\u016d \u201eturka sido\u201c, babilante kaj man\u011dante. Anka\u016d mi
\nvidis edzi\u011dfeston, kie \u0109iuj sidis sur la tapi\u015doj kaj tiel estis
\nregalitaj.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

La irananoj man\u011das
\nsanajn kaj bongustajn fre\u015dkuiritajn man\u011dojn, tre malofte ili uzas
\nkonservitajn kaj frostitajn man\u011dojn kaj neniam ili man\u011das porka\u0135on
\n\u2013 porkoj tute ne ekzistas en la lando.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Kio estas tio, kion
\nmi nek trovis kaj nek mankis al mi en Irano? Tio estas la restoracioj
\nde McDonalds kaj la trinka\u0135o Coca\u00a0Cola. Mi man\u011dis atraktivan
\n\u201ekabab\u201c (farita el muelita \u015dafa a\u016d bova viando) kradrostita sur
\nferaj stangetoj, kiuj similas al glavoj kaj la vianda\u0135o estas
\nsurgluita sur ili. En mia lando ni havas \u0109evap, sed ili estas
\nmallongaj kaj rondaj. Mi trinkis sukon de granatoj, vera dia
\ntrinka\u0135o, a\u016d iun ajn fre\u015dpremitan sukon de veraj fruktoj. Do, tiuj
\neksporta\u0135oj ne mankas al Irano!<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Ni ekskursis kun
\nkursaninoj al Muzeo kaj monumento de \u015da\u0125o Nader, kiu estis tre
\nfama, \u0109ar tiam Irano, Afganio kaj Pakistano estis unu lando \u2013 La
\nGranda Persio. La muzeo estas granda, sed ne tro da ekspona\u0135oj.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

En la lasta tago de
\nmia restado ni faris ekskurson kun dek kursaninoj al Tus, loko, kie
\nestas la Ma\u016dzoleo de Firdusi, klasika persa verkisto, fama pro sia
\nnacia eposo \u015cahname (libro de la re\u011doj) el la dektria jarcento. Tie
\nni vizitis anka\u016d la muzeon, en kiu estas \u015dtonaj reliefoj pri
\nlegendaj heroa\u0135oj de fortulo-\u0109iupovulo Rostam. La tombo\u015dtonon, kiu
\nekzistas en la ma\u016dzoleo, oni tu\u015das por havi kontentan vivon kaj
\ninspiron al poezio. (Eble de tie mi ekhavis inspiron fari longan
\npriskribon pri Irano). La statuo de Firdusi estas en la parko \u0109e
\nbela akvobazeno.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Revenante el iu
\nflanka strato de vila\u011do ni vidis multajn homojn, kiuj anta\u016d ies
\npordo \u0109eestas bu\u0109adon de \u015dafo. La sango libere fluis tra la
\nstrato. Oni klarigis, ke la homo, kiu revenas el pilgrimado, devas
\nfari tion por gastigi parencojn kaj najbarojn kaj doni iom da man\u011do
\nal malri\u0109uloj.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

La lastan vesperon
\nkaj nokton mi pasigis en la domo de Diana Karimi kun \u015dia patrino,
\nfratino Rona kaj kun tri aninoj. La stratoj kaj la domoj, kie lo\u011das
\nla afganinoj, estas rande de la urbo, kaj ne estas komfortaj. Ni
\ninterparolis pri ilia vivo, kaj pri malebleco reiri al Afganio. Tie
\nestas \u0109io detruita kaj ne ekzistas lo\u011dejoj; kiuj ekzistas, estas
\nmultekostaj, sed laborlokoj entute ne haveblas, do, ili ne scias kial
\nreiri, se io ne \u015dan\u011di\u011dos tie; iliaj domoj estas detruitaj kaj sen
\nlaboro oni ne povas vivteni sin. Mi dormis en aparta \u0109ambro, kie
\nestis sur la planko metita matraco. Poste mi ofte, kiam estis gastino
\nen Tehrano, same dormis sur la planko, \u0109ar tio esta irana kutimo.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

La sekvan tagon mi
\nestis akompanata al bushaltejo por\u00a0 forvoja\u011di al Babol Sar.
\nTuta grupo da kursanoj akompanis min kaj tiam ni konstatis, ke ni
\nbonege povas babili dum longa tempo. \u0108e bushaltejo estas starigita
\nlongega kaj lar\u011da tendo, en kiu oni vendadas librojn, tio estas
\nmaniero alproksimigi la librojn al la publiko en lokoj, kiuj estas
\nfrekventataj kaj tio estas kutimo en \u0109iuj urboj. La lastaj rigardoj
\nal miaj karaj gestudentoj – mi ne troigas, se mi diras, ke mi vidis
\nbrili larmojn. Do, disiro elkora kaj amika!<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Afganinoj, mi deziras
\nbalda\u016dan kaj feli\u0109an reiron al via lando. Iru kaj dissemu
\nEsperanton tie! Kaj mi certas, ke ili faros tion, \u0109ar mi sentis
\nentuziasmon \u0109e ili pri Esperanto. Ili vere \u011dojis pro tio, ke ili
\nhavis eblecon lerni kun eksterlandanino. Ili invitis min al Afganio,
\npost kiam ili reiros. \u0108u mi vivos \u011dis tiu tempo? Kiel memora\u0135on mi
\nricevis de ili bildeton, kun per katami-tekniko farita framo, kiu
\nmontras du birdojn \u0109izitajn en metalo.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Babol Sar<\/b><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

En Babol Sar
\nsurprizo! Neniu atendis min! Mi havis telefonnumeron, sed la homoj
\ntuj rimarkis min, ke mi estas eksterlandanino kaj iun atendas. Multaj
\ndemandis min kaj deziris helpi. Vere la irananoj estas helpopretaj,
\nmi tion multfoje konstatis. Finfine trovis min f-ino Anahita kun s-ro
\nPajam, kiuj veturigis min al la domo de s-ino Zahra Karimi,
\nprofesorino, en kies domo mi lo\u011dos dum kvar tagoj. Tiu domo estas
\nvilao konstruita de la lasta \u015da\u0125o kaj post la Islama revolucio en
\ntiuj vilaoj estis enlo\u011digitaj la universitataj profesoroj. Bonega
\nsolvo! Montri\u011dis, ke mi konas la edzon de Zahra, Gholamreza-n, sed
\npro tio, ke en Irano la edzino ne prenas la familian nomon de la edzo
\nmi ne tuj komprenis, al kies domo mi iras. Sed la infanoj naskitaj
\nprenas la familian nomon de la patro.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Babol Sar estas bela
\nurbo kun 330\u00a0000\u00a0lo\u011dantoj. Tra la centro fluas rivereto,
\n\u0109ie videblas la mandarinoj jam maturi\u011dantaj kiuj kiel etaj sunetoj
\nbrilas dense inter foliaro. La rizkampoj estas nun vakaj, sed
\nvideblas la trairejoj inter akvumitaj areoj \u0109e Kaspia Maro. Mi
\ndufoje estis \u0109e la bordo kaj havis impreson, ke \u011di vere estas
\nmarego, iom malgaja, eble pro tio, \u0109ar estis decembro. Mi demandis,
\nkie estas la pla\u011do? La vira \u0109i tie, sed la virina tute aparte
\nmalanta\u016d de la roko iom for. Mi ne komentis!<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

En Babol Sar mi estis
\nbonege bonvenigita\u00a0 kaj \u0109ie akceptita kun granda respekto. Mi
\nestis gvidata al Gubernia Domo, kie renkonti\u011dis esperantistoj kaj je
\nmia miro venis la guberniestro persone saluti min kaj bonvenigi en
\nsia gubernio. Anka\u016d li bonintence parolis pri nia klopodo disvastigi
\nne\u016dtralan lingvon kaj dankis min pro mia alveno kaj laboro. Mi faris
\nprelegon kun titolo \u201eKiel uzi Esperanton\u201c. La bela salonego ne
\nrestis malplena, mi \u011dojis vidi tiom da interesatoj. Post prelego mi
\nestis\u00a0 regalita: kukoj, sukoj. La etoso amika kaj vigla. Mi
\nkonstatis, ke Zahra havas a\u016dtoritaton kaj estas bona organizantino
\nkaj kun \u0109iama rideto kaptas la homojn kaj ilian intereson pri la
\nafero, pri kiu \u015di agas. Krom por Esperanto \u015di luktas anka\u016d por
\nvirinaj rajtoj.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Ni iris viziti la
\nUniversitaton, sed ne estis labortago. Anka\u016d \u0109i fakultato havas la\u016d
\nprocente pli da studentinoj. Mi \u0109eestis tie literaturan vesperon.
\nFascina estas la lingvo, kiam \u011di sonas en la formo de poezio; la
\npersa lingvo \u201efarsi\u201c estas milda kaj belsona. La a\u016dtoro legas
\nsian poemon kaj poste la \u0109eestantoj kaj profesoroj analizas \u011din.
\nPersio iam estis tre konata pro antikvaj verkistoj kiel Firdusi,
\nKajjam, Rumija, Hafez kaj aliaj, kiuj samtempe estis anka\u016d famaj
\nfilozofoj. Pro tio mi ne miris, ke la kursanoj tuj post kelkaj
\nstudhoroj provis \u201everki\u201c poemojn. Kaj la enhavo estis pri
\nhirundo, amo kaj foresto de amanto.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

En televido ni
\nrigardis kiel la advokatino, aktivulino por homaj rajtoj, la unua
\nislamanino, iranino Shirin Ebadi ricevis la Nobel-Pac-Premion (sen
\nkaptuko, kun \u201evideblaj haroj\u201c!!! Ja, punebla afero!) Poste en
\nlando okazis festaj kunvenoj oma\u011de al la granda honoro kaj la
\nvirinoj defendis sin kontra\u016d la ofendoj pro la forprenita kaptuko.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

En Babol Sar mi
\nmontris la Cseh-metodon al kursanoj, kun kiuj laboras s-ino Karimi.
\nDum du horoj mi montris \u0109iujn gramatikajn regulojn kaj kelkajn
\nsprita\u0135ojn, kiujn ni uzas dum niaj kursoj la\u016d Cseh-metodo.
\nDiligenta helpanto de Zahra estas Pajam Noruzi, kiu preparis la
\nrenkonti\u011don. La ejo estis plenplena. Post \u201elernado\u201c mi prezentis
\nal ili teatra\u0135eton pri parolema edzino, sed la edzo, kiun rolis
\nGholamreza, devis nur silenti. Mi sentis, ke ili vere \u011duis la
\nkomedieton. Mi tion faris tute ne planite, kiam mi eksciis, ke ili ne
\nhavas teatron. Post tiu longa renkonti\u011do la klubanoj regalis nin per
\nkukoj, kaj ni kune iris al la rivero, kie sur \u015dipo funkcias
\ntetrinkejo. \u0108iuj estis vere gajaj kaj subite babilemaj.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Mi vizitis la
\nstudentan hejmon de la knabinoj. La viziton organizis f-ino Elham
\nKhanian, bone parolanta tutverda esperantistino. \u015ci invitis la
\namikinojn por prezenti eksterlandaninon. En unu \u0109ambro lo\u011das po ses
\nstudentinoj. En la domo ili \u0109iuj estas sen kaptukoj, tiam mi miregis
\npro nigraj, longaj silkbrilaj hararoj de iraninoj. Ili starigis
\nmultajn demandojn kaj ege interesi\u011dis pri virinaj rajtoj. Ni anka\u016d
\nparolis pri deviga portado de \u0109adoro (nigra, pelerinaspekta longa
\ntuko, kiu tute envolvas la virinon). Kun unu el ili, kiu konas jam
\nsufi\u0109e Esperanton, ili petis, ke mi interparolu, por ke ili a\u016ddu,
\nkiel sonas Esperanto. Ili senescepte \u0109iuj lernas la anglan. \u0108iuj
\ndiris al mi, ke ili studas kaj preparas sin por\u00a0 vivi
\neksterlande kaj planas ekhavi postenon post akiro de fakultata
\ndiplomo. Mi dubas, ke ili sukcesos ekhavi rajton enmigri ien ajn! La
\nsopiro kaj la realo diferencas. La mondo estas kruela rilate al ili!<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Mi taksas utila tiun
\nrenkonti\u011don. Mi ne havas informon, \u0109u ili komencis lerni
\nEsperanton, sed ili promesis al mi. Mi estis regalita per fruktoj.
\nNur kiam mi eliris kaj vidis en koridoro monteton da \u015duoj, tiam mi
\nkomprenis, ke estis multegaj knabinoj kun mi. Oni ne rajtas ien ajn
\neniri en \u015duoj.\u00a0 <\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

da\u016drigo venonte<\/i><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

ANTA\u016cEN 1\/13\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0FEBRUARO\u00a0 2005     enhavo: Ne \u0109io brilanta.4 Da\u016drigo de irana raporta\u0135o     Ne \u0109io brilanta estas diamanto (4)   a\u016d Kiel ni ludis ka\u015dludon kun firmamento     \u0108iam, kiam mi trarigardis, kion infanoj desegnis, mi rimarkis unu aferon: \u0108e supra rando de papero ili desegnadis dikan bluan linion – tio estis […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[63,46],"tags":[],"class_list":["post-1388","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-antauen-eo","category-monataj-gazetoj","clear"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1388","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1388"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1388\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6475,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1388\/revisions\/6475"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1388"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1388"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/esperanto-aeh.eu\/eo\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1388"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}